chronius
chrŏnĭus, a, um, adj., = χρόνιος,
- chronic, Cael. Aur. Acut. 2, 28, 148; 3, 16, 135.
chronius, a, um (χρόνιος), chronisch, passio (rein lat. tarda passio, Ggstz. celeris et acuta passio), Cael. Aur. acut. 2, 28, 148 u. 3, 16, 135.
1 chrŏnĭus, a, um (χρόνιος), chronique [méd.] : C. Aur. Acut. 2, 28, 148.