cicer
cicer, the chickpea
cĭcer, ĕris, n.,
- the chickpea: Cicer Arietinum, Linn. (used only in sing. acc. to Varr. L. L. 8, 25, 115; 9, 39, 142; 10, 3, 174); Col. 2, 10, 19; Plin. 18, 12, 32, § 124 sq.; Pall. Mart. 4; Plaut. Bacch. 4, 5, 7 (767); Hor. S. 1, 6, 115; 2, 3, 182; id. A. P. 249; Mart. 1, 104; Pers. 5, 177; Petr. 14, 3.
cicer, eris, n. (vgl. griech. κιός), die Kichererbse, der Kickerling, Cato r. r. 37, 1. Plaut. Bacch. 767. Varr. sat. Men. 244. Col. 2, 10, 19. Pers. 5, 177. Mart. 1, 103, 10. Apic. 5, 211. Edict. Diocl. 1, 15: grana ciceris, Quint. 2, 30, 3: cicer viride, Edict. Diocl. 6, 37: frixum, Vulg. 2. regg. 17, 28. – ➳ Der Plur. cicera war ungebräuchlich, s. Varr. LL. 8, 48; doch viell. Colum. 2, 11, 1 (= die verschiedenen Arten der K.).
~er,bean
~er,beancyn, ‥ pisan
[formicarum ] pars cicer et lentem ‥ / fert in tecta
et cicer excelso nomen prebens Ciceroni
~er, pisus albus idem, A.muse pese
de granis valent ad fecunditatem †cicerrisi [l. cicer, risi ] et triticum
paliurus, ~er domesticus [sic ] ‥, A.heth
paliurus ab aliis ‥ ~er domesticum vocatur
cĭcĕr, (13) ĕris, n. , pois chiche : Cato Agr. 37, 1 ; Pl. Bacch. 767 ; fricti ciceris emptor Hor. P. 249, acheteur de pois chiches grillés [lʼhomme du peuple].
➳ pl. inusité.
cicer eris, n
- the chickpea, H.