cicatrix
cicatrix, a scar, cicatrice
- I Prop., Ter. Eun. 482; Cic. Phil. 7, 6, 17; Quint. 5, 9, 5; 6, 1, 21; 6, 3, 100; Suet. Aug. 65 al.; Hor. S. 1, 5, 60; id. C. 1, 35, 33; Ov. M. 12, 444; id. R. Am. 623 al.: cicatrices adversae, wounds in front (therefore honorable), Cic. de Or. 2, 28, 124; Sall. H. 1, 55 Dietsch: aversa, on the back, Gell. 2, 11, 2; cf.: cicatrices adverso corpore, Cic. Verr. 2, 5, 1, § 3; Sall. J. 85, 29; Liv. 2, 23, 4: cicatricem inducere, Cels. 7, 28: contrahere, Plin. 12, 17, 38, § 77: reducere ad colorem, id. 28, 18, 76, § 245: ducere, to cicatrize, Liv. 29, 32, 12: emendare, Plin. 20, 13, 51, § 142: tollere, id. 24, 6, 14, § 23 et saep.; cf. also II.—
- B Transf. to plants, a mark of incision, Verg. G. 2, 379; Plin. 16, 12, 23, § 60; 17, 24, 37, § 235; Quint. 2, 4, 11. —Of the marks of tools on a statue, Plin. 34, 8, 19, § 63.—*
- 2 Humorously, of the seam of a patched shoe, Juv. 3, 151.—
- II Trop.: refricare obductam jam rei publicae cicatricem, to open a wound afresh, Cic. Agr. 3, 2, 4; cf. id. Tusc. 3, 22, 54; Ov. Tr. 3, 11, 66; Sen. Ira, 1, 16, 7 al.; Petr. 113, 8.
[Thomam ] ambiguum convertit rubra cicatrix, / discipulo palpante trucis vulnuscula ferri
ut ‥ pro aperto ‥ vulnere ‥ tenuissima tunc ~icis vestigia parerent
~ix,dolhswað
escaram, i. ~icem callosam
exultet Anglia Christo cum suis sicatricibus et squalorosis reliquiis nostris amariis laqueus contritus est ‥ et nos liberati sumus
†hoc ~ix,a nerre , ‥ hec ~ix,a festyre
hic sicatrix,a old wownde
sine castitatis ~ice salvo pudoris signaculo
quam non deturpat peccati scaeva cicatrix
Deus formavit hominem pulchrum ‥; pagani vero diabolico instinctu ~ices teterrimas superinduxerunt(
amaras / externo sub rege dĕgens [v. l. dolens ] sensi cicătrices
vulnerate ‥ dilectioni renovata ~icem obducit affectio
vulnus quo sauciatur animus judicis penas hujusmodi infligentis nunquam in ~icem veniet
- 1. litteken, schram [recens; vetus; foeda; adversa op de borst; bello accepta];
- 2. (poët.; postklass.) (bij planten) insnijding, naad [in stirpe];
- 3. (metaf.) een tot litteken geworden wond [rei publicae];
- 4. (Juv.) naad (v.e. opgelapte schoen).
瘡痕。疤。Coit cicatrix 瘡合口。Cicatricem ducere 合瘡口。 Obducta cicatrix 瘡痊。Refricare cicatricem 觸痕。提醒先禍。
Suggest a Translation
See an image
- a scar, cicatrice: cicatricīs suas Ostentat, T.: plagam accepit, ut declarat cicatrix: adversae, wounds in front: ostentare cicatrices advorso pectore, S.: ubi primum ducta cicatrix, when the wound began to heal over, L. — In plants, a mark of incision, V.—In a shoe, the seam of a patch, Iu.—Fig.: refricare obductam iam rei p. cicatricem, to open the wound afresh.
-
…tuae vetus illa Antoniana dicendi ratio atque auctoritas proferatur, ne excitetur Verres, ne denudetur a pectore, ne cicatrices populus Romanus aspiciat, ex mulierum morsu vestigia libidinis atque nequitiae. di faciant ut rei militaris, ut belli…
Cicero, in Verrem
-
…dignitas illi oratori defuit, qui in causa peroranda non dubitavit excitare reum consularem et eius diloricare tunicam et iudicibus cicatrices adversas senis imperatoris ostendere qui idem, hoc accusante Sulpicio, cum hominem seditiosum furiosumque defenderet, non dubitavit seditiones…
Cicero, de Oratore
-
…arte, de qua quid loquar nescio, sed motu magno animi ac dolore, ut discinderem tunicam, ut cicatrices ostenderem. Cum C. Marius maerorem orationis meae praesens ac sedens multum lacrimis suis adiuvaret cumque ego illum crebro…
Cicero, de Oratore
-
…, causa prope perorata ipse arripuit M. Aquilium constituitque in conspectu omnium tunicamque eius a pectore abscidit, ut cicatrices populus Romanus iudicesque aspicerent adverso corpore exceptas ; simul et de illo vulnere quod ille in capite ab hostium duce…
Cicero, in Verrem
-
…ornasset Thraecidicis comitem et familiarem suum, illum miserum fugientem iugulavit, luculentam tamen ipse plagam accepit, ut declarat cicatrix. qui familiarem iugularit, quid is occasione data faciet inimico et qui illud animi causa fecerit, hunc praedae…
Cicero, Philippicae
-
…desideratur quidem, nec, si aliquot annis post idem ille liber captivis missus esset, volneribus mederetur, sed cicatricibus. sensim enim et pedetemptim progrediens extenuatur dolor, non quo ipsa res immutari soleat aut possit, sed id…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…quo ego consulto, Quirites, neque apud vos ante feci mentionem, ne aut refricare obductam iam rei publicae cicatricem viderer aut aliquid alienissimo tempore novae dissensionis commovere, neque vero nunc ideo disputabo quod hunc statum rei publicae non…
Cicero, de Lege Agraria
-
…ita mos est, consulem es ; t ; imet ; qui hasce ore adverso pro re publica cicatrices ac notas virtutis accepit, is ne quod accipiat famae volnus perhorrescit ; quem numquam incursiones hostium loco movere potuerunt…
Cicero, pro Rabirio Perduellionis Reo
-
…cient cum tisana sumptae aut vellere adpositae. radix commanducata pituitam trahit, dentes sanat, decocta oculorum epiphoras et cicatrices. magi occ ultum quiddam iis tribuere, qua e primum aspiciatur eo anno tolli iubentes dicique colligi eam tertianis…
Pliny the Elder, Natural History
-
…. graves secundas pellunt in passo poti. iidem per se inpositi mammarum suppurationes concocunt et aperiunt extrahuntque et ad cicatricem perducunt. lac devocant poti cum mulso. inveniuntur et in gramine vermiculi, qui adalligati collo continent partum ;…
Pliny the Elder, Natural History