circellio
circellio, ōnis, m. = circumcellio, Augustin. in psalm. 132, 3. Gloss. Scal. V, 596, 41.
Quid sibi vult nomen Monachorum ? quanto melius dicimus nos quid sibi vult nomenCircellionum ? sed non, inquiunt, vocanturCircelliones . Forte corrupto sono nominis eos appellamus. Dicturi sumus vobis integrum nomen ipsorum ? forteCircumcelliones vocantur, non Circelliones, etc.
Omnesque pariter... palam virus pestiferæ mentis vomentes,Circillionem rerumque cupidum, et prædiis aliorum invasorem, suarum animarum jugiter oratorem, publica voce clamabant.
Ἄλλος τις τῶν κυκλαρίωνVide Circumcelliones.ψευδερημιτῶν, etc.