circino
circino, to make round, round
circĭno, āvi, ātum, 1, v. a. [circinus],
- to make round, to round (perh. not anteAug.): arbores, quae in orbem ramos circinant, Plin. 17, 12, 17, § 88; 16, 38, 73, § 185: circinatum tympanum, id. 18, 34, 77, § 332: folia circinatae rotunditatis, id. 16, 23, 35, § 86—Poet.: (Cyllenius) inclinat cursus, et easdem circinat auras, flies through in a circular course, * Ov. M. 2, 721: utque suos arcus per nubila circinat Iris, vaults, arches, Manil. 1, 710.
circino, āvī, ātum, āre (circinus), kreisrund-, kreisförmig machen, runden, ramos in orbem, Plin.: suos arcus per nubila (v. der Iris), Manil.: poet., auras easdem, kreisförmig durchfliegen, durchkreisen, Ov.: Partiz. circinātus, a, um, gezirkelt, kreisrund, kreisförmig, rotunditas, Plin.: forma, Plin.
circĭnō, āvī, ātum, āre (circinus), tr., arrondir, former en cercle : arbores quæ ramos in orbem circinant Plin. 17, 88, les arbres qui arrondissent leurs branches en cercle || parcourir en formant un cercle : Ov. M. 2, 721.
- 1. (Plin. Mai.) rondbuigen [ramos in orbem];
- 2. (Ov.) in een cirkel vliegen door, cirkelen door (m. acc.) [auras].
circinō —, —, āre
- circinus, to make round, round: easdem circinat auras, i. e. traverses in a circle, O.