circito
circĭto, āre, 1, v freq. a. [for circuito, from circueo for circumeo],
- to frequent, make busy: omnes istae artes, quibus aut circitatur civitas aut strepit. Sen. Ep. 90, 19; cf.: circito, περινοστῶ: circitat et circat, κυκλεύει, Gloss. Labb.
circito, āre (= circuito; vgl. circitor = circuitor), überall durchwandern, omnes istae artes, quibus aut circitatur civitas aut strepit, die in der Stadt umher ihr Wesen treiben od. sie mit Geräusch erfüllen, Sen. ep. 90, 19. Vgl. Gloss. ›circito, περινοστῶ, κυκλεύω‹.
circĭtō, (16) āre, tr., faire tourner autour, agiter : Sen. Ep. 90, 19.