circumcirca
circum-circā, adv., a strengthened circum or circa,
- all around (cf. the Heb., Vulg. Ezech. 40, 5; the Gr. ἀμφὶ περί; and our round about—very rare, perh. only in the foll. exs.; and acc. to Serg. ap. Don. p. 1855 P. also in Cato): ubi erat haec defossa, occoepit scalpturire ibi ungulis circumcirca, * Plaut. Aul. 3, 4, 9 (468): coepi regiones circumcirca prospicere, Sulp. ap. Cic. Fam. 4, 5, 4; Auct. B. Hisp. 41; Ap. Met. 11, 3, 24; cf. Prisc. p. 989 sq. P.; Serg. ap. Don. 1. 1.; Hand, Turs. II. p. 73.
circum-circā, Adv. (vgl. Prisc. 14, 34), um und um, ringsherum, Plaut., Cato, Sulpic. in Cic. ep. u.a. – Dav.
qualibus videtur terminis praedicta adesse terra ~a determinata
feretrum ‥ intus ornatum coriis albis cervinis sursum et deorsum et ~a
habebunt tres pedes regales extra crestam fossati illius curtilagii circum circa versus gardinum meum
omnia ~a ferro et flamma pessumdans
centurias ‥ octo et semis sibi ~a se donat
facient ‥ clausuram ~a separales terras suas(
circumcircā, (14) tout à lʼentour : Pl. Aul. 468 ; regiones circumcirca prospicere Sulp. Ruf. d. Cic. Fam. 4, 5, 4, examiner tout le pays dʼalentour.
Item pro quadam reparatione facta superius et Circumcirca campanile ecclesiæ, etc.