circumcolo
circumcolo, to dwell round about, dwell near
circum-cŏlo, ĕre, v. a.,
- to dwell round about or near: sinum maris, Liv. 5, 33, 10: paludem, id. 31, 41, 4; absol., Dig. 43, 12, 1; cf. ib. 43, 13, 1: Amazones circumcolunt Tanain, Amm.22, 8, 27: insulam, id. 22, 8, 43.
circum-colo, ere, rings um einen Ort wohnen, ihn ringsum bewohnen, sinum maris, Liv. 5, 33, 10: Boeben paludem, Liv. 31, 41, 4. – Partiz. subst., circumcolentēs, ium, m., die Umwohner, ICt.
circumcŏlō, (16) ĕre, tr., habiter autour, le long de : Liv. 5, 33, 10 || circumcŏlentēs, ĭum, m. , riverains : Ulp. Dig. 43, 11, 1.
circum-colō —, —, ere,
- to dwell round about, dwell near: sinum maris, L.: paludem, L.