circumfundo
circumfundo, to pour around
BWL
we are surrounded by closely packed weapons
Frieze-Dennison Vergil
Could not find circumfusae in Logeion dictionaries.
circumfusae Verb: perfect passive participle feminine dative singular, Verb: perfect passive participle feminine genitive singular, Verb: perfect passive participle feminine nominative plural, Verb: perfect passive participle feminine vocative plural of circumfundo
- I Lit.
- A With acc. of the liquid poured (with or without dat. of the object around which): amurcam ad oleam circumfundito, Cato R. R. 93: Tigris urbi circumfunditur, surrounds, flows round the town, Plin. 6, 27, 31, § 132.— More freq. in part. perf. pass.: mare circumfusum urbi, the sea flowing around the town, Liv. 30, 9, 12: gens circumfusis invia fluminibus, Ov. F. 5, 582: circumfusus nobis spiritus, Quint. 12, 11, 13: nec circumfuso pendebat in aëre tellus, circumambient, Ov. M. 1, 12; imitated by Tib. 4, 1, 151.— Reflex.: circumfudit se repente nubes, Lact. 4, 21, 1.—Once mid.: cum fervet (lac), ne circumfundatur, etc., pour itself out around, i.e. run over, Plin. 28, 9, 33, § 126; cf.: circumfusa nubes, Verg. A. 1, 586.—
- B With acc. of the object around which, etc., with or without abl. of the fluid: (mortuum) cerā circumfuderunt, Nep. Ages. 8, 7: terram crassissimus circumfundit aër, encompasses, envelops, Cic. N. D. 2, 6, 17: terra circumfusa illo mari, quem oceanum appellatis, id. Rep. 6, 20, 21: et multo nebulae circum dea fudit amictu (tmesis), Verg. A. 1, 412: quas circumfuderat atra tempestas, Sil. 7, 723.—
- II Transf. to objects that do not flow, esp. if there is a great multitude, as it were, heaped upon a thing.
- A (Acc. to I. 1.) Mid., to press upon, crowd around, embrace closely, cling to (freq. in the histt.): circumfunduntur ex reliquis hostes partibus, Caes. B. G. 6, 37; 7, 28; id. B. C. 3. 63: equites infestis cuspidibus circumfunduntur, Liv. 10, 36, 9; 25, 34, 9; 27, 19, 3; 44, 23, 8: (Nymphae) circumfusae Dianam Corporibus texere suis, surrounding, Ov. M. 3, 180: multitudo circumfusa, Caes. B. G. 6, 34; Liv. 2, 28, 6; 4, 46, 6; Curt. 8, 14, 31; Quint. 4, 2, 37.—With the dat. of that upon which a multitude presses: circumfundebantur obviis sciscitantes, Liv. 22, 7, 11; 22, 14, 15; 26, 27, 10; 29, 34, 14 al.: circumfusa turba lateri meo, id. 6, 15, 9: ut lateribus circumfundi posset equitatus. Curt. 3, 9, 12. —With acc. (depending on circum): Pacidius suos equites exporrigere coepit... ut haberent facultatem turmas Julianas circumfundi, to surround, encompass them, Auct. B. Afr. 78 Oud. N. cr.—Poet. also of a single person: et nunc hac juveni, nunc circumfunditur illac, i. e. clings to, or closely embraces him, Ov. M. 4, 360; 14, 354; cf. with acc.: hunc (sc. Mavortem), tu, diva, tuo recubantem corpore sancto circumfusa super, Lucr. 1, 40.—
- β So once in the active voice, absol.: circumfudit eques, Tac. A. 3, 46.—
- 2 Trop.: undique circumfusae molestiae, Cic. Tusc. 5, 41, 121: non est tantum ab hostibus aetati nostrae periculum, quantum ab circumfusis undique voluptatibus, Liv. 30, 14, 6: circumfuso nitore, Quint. 4, 1, 59.—
- B (Acc. to I. 2.) To enclose, environ, surround, overwhelm: circumfusus publicorum praesidiorum copiis, Cic. Mil. 26, 71: praefectum castrorum circumfundunt, Tac. A. 12, 38; so id. H. 2, 19; 4, 20; id. A. 13, 40; Plin. 5, 12, 13, § 67; Sil. 7, 306: circumfusus hostium concursu, Nep. Chabr. 4, 2: M. Catonem vidi in bibliothecā sedentem, multis circumfusum Stoicorum libris, Cic. Fin. 3, 2, 7; Quint. 9, 4, 91, Curt. 3, 11, 4: amplexibus alicujus, Vell. 2, 123, 3: X. milia Bojorum alio latere quam exspectabatur missis legionibus circumfudit, Front. 1, 2, 7.—
- 2 Trop.: cum has terras incolentes circumfusi erant caligine, Cic. Tusc. 1, 19, 45: latent ista omnia crassis occultata et circumfusa tenebris, id. Ac. 2 (Luc.), 39, 122: ut, quantā luce ea circumfusa sunt, possint agnoscere, id. ib. 2, 15, 46: eos stultitiā obruit, tenebris circumfundit, Lact. 3, 29, 14: circumfundit, aliquem multo splendore, Sen. Tranq. 1, 9.
II) etw. umgießen, gießend umgeben, 1) eig.: a) im Act.: α) v. der Flüssigkeit selbst, um etw. sich ergießen, quam (terram) crassissimus circumfundit aër, Cic. de nat. deor. 2, 17. – β) v. d. Pers., mortuum cerā, Nep. Ages. 8, 7. – b) im Pass. v. dem, was umgossen (umflossen, umströmt), umgeben wird, circumfusa Oceano insula, Vell.: omnis terra, quae colitur a vobis... parva quaedam insula est, circumfusa illo mari, quem Oceanum appellatis, Cic.: circumfusum esse caligine (v. den ersten Erdenbewohnern), Cic.: u. im Bilde, eos stultitiā obruit, tenebris circumfundit (v. bösen Geist), Lact. 3, 29, 14: circumfusum esse crassis tenebris, luce (v. Lebl.), Cic. – 2) übtr., umströmen, umdrängen, umwallen, umwogen, umringen, einschließen, umgeben, a) im Act.: α) v. denen, die jmd. selbst umringen, praefectum castrorum et legionarias cohortes circumfundunt, Tac. ann. 12, 38. – β) von dem, der mit etw. umringt, X milia Boiorum alio latere quam exspectabatur missis legionibus circumfudit, Frontin. 1, 2, 7. – im Bilde, circumfundit alqm multo splendore luxuria, Sen. de tranqu. an. 1, 6 (9). – Gew. b) im Pass., α) v. dem, was umringt, omnium civitatium legationes in contionis modum circumfusae, die gleich einer Volksversammlung um ihn herumstanden, Liv. 34, 48, 3. – β) v. dem, was umringt usw. wird, αα) übh., v. Pers., neque enim stipatus satellitum manu, sed circumfusus undique nunc senatus nunc equestris ordinis flore, Plin. pan.: turbā circumfusus, Liv.: illis publicorum praesidiorum copiis circumfusus, Cic.: multis circumfusus Stoicorum libris, Cic.: circumfundi amplexibus alcis, von jmds. Armen umschlossen werden, Vell. – v. Lebl., flammā circumfusus, Sen.: ut circumfusi bonis deteriores (pedes versuum) lateant, Quint.: sermo infinitis rebus personisque circumfusus, Val. Max. – ββ) feindl., v. Pers., densis circumfundi armis, Verg.: circumfusus hostium concursu, Nep.: simul a fronte, lateribus, tergo circumfusus, Frontin.: undique circumfusi, Curt.
- 1. gieten om (m. dat.); — pass., zelden refl. zich uitstorten rondom, omstromen; ➤ amnis circumfunditur insulae; abs.: flumina circumfusa omstromend;
- 2. (pass.) omstuwen; ➤ cedentibus circumfusi zich verdringend rond; collo parentis circumfusa om de hals hangend;
- 3. omgieten, overgieten (met: abl.) [mortuum cera];
- 4. omgeven, omringen, omstuwen; ➤ milites praefectum circumfundebant; M. Catonem vidi multis circumfusum Stoicorum libris; — (vijandel.) omsingelen; ➤ hostes undique circumfusi erant;
- 5. omgeven, omhullen; ➤ caligo terram circumfundit.
周撒。Aer circumfundit terram 天氣圍地球。Circumfunditur equitatus 人圍馬兵。Multitudo illi circumfunditur 人衆多圍彼。
Suggest a Translation
See an image
- to pour around: mare circumfusum urbi, flowing around, L.: gens circumfusis invia fluminibus, O.: circumfuso in aere, circumambient, O.: circumfusa nubes, V.— To surround, encompass, cover, envelop: terram circumfundit aër: (mortuum) cerā, N.: terra circumfusa mari, encompassed by.—In tmesis: circum dea fudit amictu, V.—Pass.or reflex., of a throng, to press, crowd around, throng, surround, cling: a tergo se, L.: circumfunduntur hostes, Cs.: equites ab lateribus circumfusi, L.: hostes undique circumfusi erant, S.: (Nymphae) circumfusae Dianam Corporibus texere suis, surrounding, O.: circumfusa turba lateri meo, L.: circumfundit eques (sc. se), Ta. — Poet.: iuveni circumfunditur, i. e. clings to him, O.—Fig.: undique circumfusae molestiae: periculum, ab circumfusis undique voluptatibus, L. — To enclose, environ, surround, overwhelm: circumfusus praesidiorum copiis: circumfusus hostium concursu, N. — Fig.: circumfusi caligine.
-
…iunctarum discordia semina rerum. nullus adhuc mundo praebebat lumina Titan, nec nova crescendo reparabat cornua Phoebe, nec circumfuso pendebat in aere tellus ponderibus librata suis, nec bracchia longo margine terrarum porrexerat Amphitrite ; utque aer, tellus…
Ovid, Metamorphoses
-
…, dea, visus eque tuo pendet resupini spiritus ore. hunc tu, diva, tuo recubantem corpore sancto circumfusa super, suavis ex ore loquellas funde petens placidam Romanis, incluta, pacem ; nam neque nos agere hoc…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…a vobis oporteret, ut omnes confitentur, liceret. quod vero in illo loco atque illis publicorum praesidiorum copiis circumfusus sedet, satis declarat se non terrorem inferre vobis quid enim minus illo dignum quam cogere ut vos eum condemnetis…
Cicero, pro Milone
-
…. adversantur enim primum quod parum defigunt animos et intendunt in ea quae perspicua sunt, ut quanta luce ea circumfusa sint possint agnoscere ; alterum est quod fallacibus et captiosis interrogationibus circumscripti atque decepti quidam cum eas dissolvere non possunt…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…lacessiti. in quo quantum ceteris profuturi simus, non facile dixerim, nostris quidem acerbissimis doloribus variisque et undique circumfusis molestiis alia nulla potuit inveniri levatio. INDICES I. NOMINA PROPRIA Academia, gymnasium Atheniense disciplina Platonica gymnasium in…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…, philosophiam cognitionis cupiditate incensam excitavit. praecipue vero fruentur ea, qui tum etiam, cum has terras incolentes circumfusi erant caligine, tamen acie mentis dispicere cupiebant. Etenim si nunc aliquid adsequi se putant, qui ostium Ponti…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…tamen adsentior nec vero tibi ; modo hoc modo illud probabilius videtur. Latent ista omnia Luculle crassis occultata et circumfusa tenebris, ut nulla acies humani ingenii tanta sit, quae penetrare in caelum, terram intrare possit. Corpora…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…At nostri equites, qui paulo ante cum resistentibus fortissime conflixerant, laetitia victoriae elati magno undique clamore sublato cedentibus circumfusi, quantum equorum vires ad persequendum dextraeque ad caedendum valent, tantum eo proelio interficiunt. Itaque amplius milibus XII…
Julius Caesar, Gallic War
-
…si quis aestuans, cum vim caloris non facile patiatur, recordari velit sese aliquando in Arpinati nostro gelidis fluminibus circumfusum fuisse. non enim video, quo modo sedare possint mala praesentia praeteritae voluptates sed cum is dicat semper beatum…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…depromerem. quo cum venissem, M. Catonem, quem ibi esse nescieram, vidi in bibliotheca sedentem multis circumfusum Stoicorum libris. erat enim, ut scis, in eo aviditas legendi, nec satiari poterat, quippe qui…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum