circummeo
circum-mĕo, āvi, āre, v. a. and n.,
- to go around: circum eam (sc. Taprobanen) isse, for circummeasse, Mel. 3, 7; Tert. Pall. 1.
circum-meo, āvi, āre, ringsum begehen, quantum circummeavit, Tert. de pall. 1.
See: circummeare
circummĕō, āvī, āre, ¶ 1 civitates Schol. Hor. P. 136, aller de ville en ville ¶ 2 faire un détour, un circuit : Tert. Pall. 1.