circummoenio
circummoenĭo, v circummunio.
circum-moenio, moenitus, īre, rings ummauern, übtr. = ringsum einschließen, in vinclis custodiisque circummoeniti sumus, Plaut. capt. 254.
circummœnĭō, arch., c. circummunio : circummœniti sumus Pl. Capt. 254, nous voilà enfermés de tous côtés.