circumtego
circum-tĕgo, ĕre, v. a.,
- to cover round about (post-class.): corpus veste, Dict. Cret. 3, 11: arca testamenti circumtecta ex omni parte auro, Vulg. Heb. 9, 4; v. also the spurious line, Lucr. 1, 1094 Lachm. and Munro ad loc.
circum-tego, tēctum, ere, ringsum bedecken, corpus veste, Dict. 3, 11: musculos buccarum lanā, Cael. Aur. chron. 2, 4, 73: corpus arenā litorariā ignitā, ibid. 3, 7, 89: membrana, quae cor od. quae latera od. quae viscera circumtegit, Cael. Aur. acut. 2, 34, 180 u. chron. 5, 10, 95; de sign. diaet. pass. 44: im Partiz., sedens in cella circumtectus tegetibus, Naev. com. 101: arca testamenti circumtecta ex omni parte auro, Vulg. Hebr. 9, 4: Martinus nigro et pendulo pallio circumtectus, Sulp. Sev. dial. 1 (2), 3, 2: quā (ferae pelle) quasi amiculo circumtectus, ibid. 1, 15, 7. – ➳ Lucr. 1, 1094 ist unechtes Einschiebsel.
See: circumtegere
circumtĕgō, tēctum, ĕre, tr., couvrir autour, envelopper : Dict. 3, 11 ; Vulg. Hebr. 9, 4.