civiliter
civiliter, citizen-like, as becomes a private citizen
cīvīlĭter, adv., v. civilis fin.
cīvīliter, Adv. (1. civilis), I) bürgerlich, wie ein Bürger, wie es unter Bürgern üblich ist, -sich ziemt, vivere, Cic. fr.: vim facere, Liv. – II) = leutselig, herablassend, höflich, plus quam c., härter, als seine Leutseligkeit erwarten ließ, Ov.: Compar. civilius, Plin. pan. 29, 2. Apul. met. 9, 39: Superl. civilissime, Eutr. 7, 8.
multa sunt dominia civilia hominum ~er dominancium super temporalibus
Deus non vult voluntate beneplaciti sed permissive solum reges et principes qualitercumque bonos dominari ~er super servos suos et regna aut dominia eorum temporalia
populus prudens et providus ac civitas [Wintonia ] semper ~er agens
[Augustus ] xliiij annis quibus solus gessit imperium ~issime vixit
rex magnatibus ~er nimis occurrit et duxit eos Londoniam cum ipso per aliquot dies convivaturos
sis inter cives civis [gl.: pacifficus inter pacifficos, †civiter te gerens ]
leges, cum sint pacta et humana statuta ad ~er convivendum
civiliter ipsi / indulgent proceres cyathis
[W. abbas, ob. 1235 ] conventus calciamenta ‥ de vili corio ‥ in alutam, id estcordewan , ~er commutavit
egregie facta, ~er dicta redigentes in cronicam
si quid lesionis affert causa, in litigantes cadit, sive ~er sive criminaliter actum sit
placita que ~er in curia proponuntur
cum [actio ] criminalis semel fuerit instituta ~er, queritur an accusans mutare possit et agere criminaliter, et e contrario
quicunque ‥ habet ‥ que ~er aut criminaliter moveri vult
juriste civiles aut ~er jus canonicum tractantes
cīvīlĭtĕr (14) (civilis), ¶ 1 en citoyen, en bon citoyen : vivere civiliter Cic. Fr. E 9, 4, vivre en bon citoyen ; vir civiliter eruditus Gell. pr. 13, homme qui a reçu une éducation libérale, cf. Liv. 38, 56, 9 ¶ 2 dans les formes légales : quamdiu civiliter sine armis certetur Cæl. d. Cic. Fam. 8, 14, 3, tant que le conflit se tient dans les formes légales, sans recours aux armes ¶ 3 avec modération, avec douceur : Ov. Tr. 3, 8, 41 ; Tac. Ann. 3, 76 ¶ 4 civilement, en matière civile : actio civiliter moveri potest Dig. 47, 10, 37, on peut intenter une action civile || civilius Plin. Min. Pan. 29, 2 ; civilissime Eutr. 7, 8.
Expletis ergo Moabia principatus sui annis 20. quorum Civiliter vixit 5. humanæ naturæ debitum solvit.Idem æra 716 :
Qui nullam unquam, ut hominibus moris est, sibi regalis fastigii causa gloriam appetivit, sed communiter cum omnibus Civiliter vixit.Et æra 753 :
Romanorum 64.Adde in æra 756. 759.Philippicus Imperio coronatur regnans Civiliter quadram cum anno, etc.
de Laurieretom. 2. Ordinat. pag. 4 :
Et omnibus illis quos super præmissis repereritis innocentes ad sua per nos officia restitutis, repertos culpabiles, sic Civiliter puniatis, quod cæteri eorum pœna perterriti, a similibus imposturis arceantur.
Civilement, in Lit. ann. 1358. tom. 3. Ordinat. reg. Franc. pag. 256. art. 9. Sentent. ann. 1282. ad calcem Necrolog. Paris. MS :
Si ex hiis agatur contra ipsos Civiliter dumtaxat ad aliquam pœnam pecuniariam, etc.Libert. Figiaci ann. 1318. tom. 7. earumdem Ordinat. pag. 660. art. 3 :
Quibus consulibus licebit compellere suos cohabitatores, Civiliter tamen, renitentes in præmissis.Qua notione accipiendum
Civiliter punire. Vide infra Criminalitas.
cīvīliter
adv.
- civilis, citizen-like, as becomes a private citizen: vivere: vim facere: cenare, with decent hospitality, Iu.: Exercet plus quam civiliter iras, excessively, O.