civitatula
cīvĭtātŭla, ae, f. dim. [civitas].
- Citizenship in a small city, Sen. Apocol. 9, 3. —
- II A small city, Ap. Met. 10, 1, 14; Hier. in lsa. 8, 26, 5 sq.
cīvitātula, ae, f. (Demin. v. civitas), I) das Bürgerrecht einer kleinen Stadt, civitatulas vendere, Sen. apoc. 9, 4. – II) die kleine Stadt, Apul. met. 10, 1. Hier. in Isai. 8, 26. v. 5 u. 6.
propter situm ejusdem villae sive ~ae [sc. Bethaniae ]
venerunt ad ~am quandam desolatam ‥ quae lingua Anglorum Grantacaestir vocatur
aput †civitaculam que Grantebryge nuncupatur
Ramula [] est ~a muro indiga Ramleh, Palestine
monachi transmissi ‥ ad vicinas ~as et villas
a cite , ~as, †civitacula
cīvĭtātŭla, (16) æ, f. (civitas), petite cité : Apul. M. 10, 1 || droit de cité dans une petite ville : Sen. Apoc. 9, 4.
- 1. burgerrecht v.e. kleine stad;
- 2. kleine stad.