claresco
claresco, to grow bright
clārēscō, claruī, 3, inc. n.: to become clear to the ear or eye; grow loud, increase, 2.301.
clāresco, clārui, 2, v. inch. n. [clareo] (poet. or in post-Aug. prose), to become or grow bright or clear.
- I Prop.
- A Of the sight, to begin to shine, become visible: tecta luminibus clarescunt, Tac. A. 15, 37: clarescit dies, Sen. Herc. Fur. 123; Val. Fl. 7, 3; cf. Claud. Nupt. Hon. et Mar. 185 al.—
- B Of the hearing, to sound clear, to become audible: clarescunt sonitus armorum, Verg. A. 2, 301: tibiae, Quint. 1, 11, 7: vox, Gabius Bassus ap. Gell. 5, 7, 2.—
- II Trop.
- A To become clear, manifest, evident, obvious: alid ex alio clarescet, Lucr. 1, 1115; 5, 1456: verba ipso materiae nitore clarescunt, Quint. 3, 8, 61; 8, 5, 19; 6, 4, 9; Macr. Somn. Scip. 2, 12.—
- B In character, to become illustrious, famous, renowned (poet. and in post-Aug. prose): aliud clarescit et e contemptibus exit, Lucr. 5, 833 Lachm. N. cr.: quoquo facinore clarescere, Tac. A. 4, 52: magnis inimicitiis, id. H. 2, 53: quia facilius inter ancipitia clarescunt, id. G. 14; id. Or. 36; Claud. C. Mall. Theod. 3: ex gente Domitiā duae familiae claruerunt, Suet. Ner. 1; cf. id. Gram. 17; Just. 2, 1.
clārēsco, clāruī, ere (Inchoat. v. clareo), I) hell-, klar werden, a) fürs Gesicht erglänzen, Tac. u.a. – b) fürs Gehör, hell-, klar ertönen, Verg. u. Quint. – II) übtr.: a) geistig klar-, deutlich werden, erhellen, einleuchten, Lucr., Quint. u.a.: ut postea satis claruit, Capit. Get. 3, 6. – b) durch Taten, Ruhm hervorstechen, glänzen, sich auszeichnen, Tac. u.a.: c. facinore, Tac.
clārēscō, (13) clārŭī, ĕre (clareo), intr., devenir clair, briller : clarescit dies Sen. Herc. fur. 123, le jour commence à luire || devenir illustre, sʼillustrer : ex gente Domitia duæ familiæ claruerunt Suet. Nero 1, deux branches de la famille Domitia se rendirent illustres ; quoquo facinore clarescere Tac. Ann. 4, 52, se faire un nom à tout prix || devenir distinct [pour lʼoreille] : clarescunt sonitus Virg. En. 2, 301, les bruits se précisent ; præclusis, quibus clarescunt (tibiæ) foraminibus Quint. 1, 11, 7, quand on bouche les trous qui donnent un son aigu [à la flûte] || devenir distinct [pour lʼesprit] : alid ex alio clarescet Lucr. 1, 1115, une chose sʼéclairera par une autre.
- 1. schitteren;
- 2. helder, duidelijk weerklinken;
- 3. duidelijk worden;
- 4. door daden of roem uitmunten, voortreffelijk zijn.
claresco , is, rui, ere. n. 3.
顯明。出名。— plausu vulgi 民大稱頌。Clarescit dies 天明。 Clarescit sonus 聲音漸淸楚。
Suggest a Translation
See an image
顯明。出名。— plausu vulgi 民大稱頌。Clarescit dies 天明。 Clarescit sonus 聲音漸淸楚。
Suggest a Translation
See an image
clārēscō —, —, ēre, inch.
- clareo, to grow bright, Ta.—Fig., to become audible, sound clear: sonitūs armorum, V.—To become illustrious, grow famous: facinore, Ta.