clausa
clausa, ae, f. (claudo), die Vorratskammer, die Klause, Titin. com. 61. Verg. moret. 15. Vgl. Leo in Wölfflins Archiv 10, 438.
clausa, æ, f. , endroit fermé de la maison : Titin. 61 ; Virg. Mor. 15.
Præmisit aliquos ex suis Proceribus ad custodiendas Francorum Clausas.Carolus IV. Imperat. de Vita sua :
Et devastavimus terras suas usque Clausam quæ vocatur Linitz.
Ad fenestram Clausæ in qua latebat.
Clause. Hugo Rotomagensis Archiepiscop. in Præfat. ad lib. 1. contra Hæreticos :
Proinde placuit tibi super hæresibus insurgentibus nos aliqua scribere, quod et suscepimus tuæ jussionis auctoritate : sed succincto opere, sed brevi charactere. Trahatur itaque ex arcto commate Clausa latissima, sumantur ex vase modico fercula copiosa, more Catholico, in S. Spiritu.Joan. Sarisber. Epist. 158 :
Et hæc mihi videtur esse duarum conceptio Clausarum.
Dono ad laborandum..... totam illam Clausam, cum suo solo et planterio vineæ et arborum,... ita quod in hoc præsenti anno claudatis totam ipsam clausam... et completo dicto termino ipsam totam Clausam reddatis nobis. Clousure,in Ch. ann. 1405. ex Reg. feudor. comitat. Pictav. Cam. Comput. Paris. fol. 22. v°. :
Je Jehanne de Travazay..... advouhe à tenir..... mon lieu, courtillaige, vergiers, Clousures, etc. Parclouse,eadem
Un herbergement assis à Poitiers appellé les Forges, o les jardins, treilles et Parclouses dudit herbergement.
Merlos pontis de Reno dirupando, et Clausam de Reno devastando ac ibidem et circum circa damna maxima inferendo.