claudicatio
claudicatio, a limping
claudĭcātĭo, ōnis, f. [claudico],
- a limping, Cic. N. D. 1, 30, 83; id. de Or. 2, 61, 249; Col. 6, 12, 1; Val. Max. 8, 11, ext. 3.
claudicātio, ōnis, f. (claudico), das Hinken, Cic. u.a.: Plur., Cael. Aur. chron. 2, 1, 28.
vir ‥ claudicans utroque pede causam ~onis ‥ exposuit
ob insolentiam gradiendi ‥ ipsum claudicare compellebant; sed ‥ ex gradiendi consuetudine a ~one liberatus est
ambulare sine aliqua ~one cepit
claudĭcātĭō, ōnis, f. (claudico), action de boiter, claudication : Cic. de Or. 2, 249.
claudicatio , onis. f. et, v. claudico
See an image
See an image
claudicātiō ōnis, f
- claudico, a limping, C.