claudo
claudo, to shut, close, shut up
claudo2, to limp
he had closed his ears toward the most learned opinions
- I To shut something that is open, to close, shut up (opp. aperire; freq. in prose and poetry).
- α Claudo: forem cubiculi, Cic. Tusc. 5, 20, 59; cf. Quint. 10, 3, 25; and, clausae fores, Tib. 1, 9, 44; Suet. Ner. 47: conventus portus Varroni clausit, Caes. B. C. 2, 19: januam serā, Tib. 1, 2, 6: domum, Ov. P. 1, 7, 36 sq.: ostia, Cat. 6, 231: portas, Cic. Fl. 25, 61; Hor. C. 3, 5, 23; cf. Cic. Verr. 2, 5, 27, § 68: omnes aditus, id. Phil. 1, 10, 25; Tac. A. 12, 68; Stat. Th. 6, 752: rivos, to dam up, Verg. E. 3, 111: ad claudendas pupulas, ne quid incideret, et ad aperiendas, etc., Cic. N. D. 2, 57, 142: ocellos (in dying), Prop. 2 (3), 13, 17; so, oculos, Luc. 5, 28: lumina, Verg. A. 10, 746; Ov. M. 3, 503: clausis foribus, Lucr. 4, 598.—
- β Cludo: domum, Tac. H. 1, 33: Janum Quirinum ter clusit, Suet. Aug. 22; Flor. 4, 12, 64: animam clusit dolor, Luc. 8, 59.—
- 2 Trop.: nec ita claudenda est res familiaris, ut eam benignitas aperire non possit, Cic. Off. 2, 15, 55: domus clausa contra cupiditatem, id. Verr. 2, 5, 15, § 39: habere domum clausam pudori et sanctimoniae, patentem cupiditati et voluptatibus, id. Quint. 30, 93; cf. id. Fam. 4, 13, 6: aures ad doctissimas voces, id. Tusc. 4, 1, 2; cf. Liv. 40, 8, 20: cludendae sunt aures malis vocibus, Sen. Ep. 123, 9: horum ferocia vocem Euandri clausit, Liv. 44, 45, 11: fugam hostibus, q. s. to block up, to cut off, prevent, id. 27, 18, 20; so Ov. M. 6, 572: alicui iter, id. F. 1, 272; id. M. 8, 548: alios incessus, Tac. A. 6, 33: sideritis sanguinem claudit, i. e. stops, stanches, Plin. 26, 13, 83, § 135: cluso corpore adversum vim veneni, Tac. A. 15, 64: clausa consilia habere, i. e. to conceal, Cic. Verr. 2, 3, 25, § 63; cf. Sall. C. 10, 5; Ov. M. 2, 641; id. F. 4, 846; Sil. 1, 140.— Poet.: animam laqueo, i. e. to end one’s life, Ov. M. 7, 604 (cf.: vitalesque vias et respiramina clausit, id. ib. 2, 828).—
- B To close, end, conclude (so, except the milit. expression, agmen, only poet. or in post-Aug. prose; most freq. in Quint.).
- α Claudo: cujus octavum trepidavit aetas Claudere lustrum, Hor. C. 2, 4, 24: opus, Ov. F. 3, 384: jus, Luc. 5, 44: labores ingentis belli, Sil. 15, 655: epistulam, Ov. H. 13, 165; 20, 242: cenas lactucā, Mart. 13, 14; Quint. 9, 4, 13: cum ventum est ad ipsum illud, quo veteres tragoediae comoediaeque clauduntur, Plaudite, id. 6, 1, 52; cf. id. 1, 8, 1; 2, 15, 27.—
- β Cludo: cludere bella, Stat. Th. 11, 58: cludendi incohandique sententias ratio, Quint. 9, 4, 18; cf. opp. incipere, id. 9, 4, 67 (as claudere, opp. incipere, id. 1, 8, 1): cum versus cluditur, id. 9, 4, 65; cf. id. 9, 4, 26; 9, 4, 71; 9, 4, 73; 9, 4, 93; 9, 4, 102; 9, 4, 104; 9, 4, 105; 12, 10, 31.—
- 2 Agmen, in milit. lang., to close the procession or train, to bring up the rear, Caes. B. G. 1, 25; Curt. 3, 3, 21; 4, 12, 4; so, aciem, Sil. 7, 590; cf. cogo, I. B. 3.—
- II (For the compounds includo, concludo.) Claudere aliquid aliquā re, to shut up or in something by something, to enclose, encompass, surround, imprison, hide, confine (class., esp. freq. in poetry and in the historians).
- α Claudo, with abl.: locum aquā, Varr. R. R. 3, 14, 1: quae (Syracusarum urbs) loci naturā terrā marique clauderetur, Cic. Verr. 2, 2, 2, § 4: (animae) clausae tenebris et carcere caeco, Verg. A. 6, 734: stabulis armenta, id. G. 3, 352: claudens textis cratibus pecus, Hor. Epod. 2, 45; cf. Ov. M. 2, 554; 4, 646: ensem vaginā, Luc. 5, 245: aliquem Gyaro, Tac. A. 4, 30; 14, 63: clausus domo, id. ib. 15, 53; cf.: intra domum, id. H. 4, 49: rivus praealtis utrimque clausus ripis, Liv. 21, 54, 1; cf. id. 21, 43, 4; 41, 27, 12; Quint. 1, 10, 45: clauditur cubiculo aliquis, Tac. A. 15, 69; cf.: in atras et profundas tenebras eum claudebant, Tubero ap. Gell. 7 (6), 4, 3: in arcā, Hor. S. 2, 7, 59: claudam in curiā vos, Liv. 23, 2, 9: in tectis, Ov. M. 3, 697: (apes) in arbore inani, id. F. 3, 743: aquilonem in antris, id. M. 1, 262.—Without abl.: nihil se tam clausum posse habere, quod non istius cupiditati apertissimum esset, Cic. Verr. 2, 4, 20, § 42: insula ea sinum ab alto claudit, Liv. 30, 24, 9; cf. Tac. G. 34; Quint. 1, 10, 42; Ov. M. 1, 568 al.—In milit. lang., of a hostile encompassing, to encompass, invest, besiege, blockade, etc.: praestare arbitrabatur, unum locum... quam omnia litora ac portus custodiā clausos teneri, Caes. B. C. 3, 23: urbem operibus, Nep. Milt. 7, 2; Liv. 25, 22, 12 al.; cf.: urbem obsidione, Nep. Epam. 8, 5: adversarios locorum angustiis, id. Dat. 8, 4; cf. id. Epam. 7, 1; id. Ham. 2, 4: multitudine, id. Milt. 5, 3: hinc Tusco claudimur amni, are hemmed in, Verg. A. 8, 473.—So of hunting: nemorum saltus, Verg. E. 6, 56: indagine collis, Tib. 4, 3, 7: silvas vastasque feras indagine, Luc. 6, 42; Stat. Th. 2, 553: insidiis altas valles, Tib. 1, 4, 49: cur tibi clauduntur rete Imbelles capr eae, Ov. F. 5, 371.—
- β Cludo, Varr. R. R. 3, 3, 5: venti clusi Nubibus, Lucr. 6, 197; Flor. 3, 20, 13.—
- B Trop.: numcubi meam Benignitatem sensisti in te claudier? Ter. Eun. 164: nolo tibi ullum commodum in me claudier, id. And. 573; cf. I. A. 2. supra.—Esp. of speech and rhythm: qui non claudunt numeris sententias, Cic. Or. 68, 229; 58, 198: pedibus verba, i. e. to compose verses, Hor. S. 2, 1, 28; cf. id. ib. 1, 10, 59: quod clausae hieme Alpes essent, Liv. 27, 36, 4; cf. Verg. G. 2, 317: rura gelu tum claudit hiems (and id. A. 2, 111: illos aspera ponti interclusit hiems).—Hence, P.a. as subst.: clausum (clūsum), i, n., an enclosed place (for confining or keeping any thing): clausa effringere, Sall. J. 12, 5: in clauso linquere, in confinement, Verg. G. 4, 303: fructus clauso custodire, Col. 12, praef. § 3: sub uno clauso, id. 7, 6, 5: clausa domorum, Lucr. 1, 354: clausa viarum, id. 4, 612.
II) prägn.: A) = intercludere, etwas in seinem Laufe, Fortgange absperren, abschneiden, rivos, Verg.: fontes (Ggstz. novos fontes emittere, v. der Schöpfung), Ov.: sanguinem, stillen, Plin. u. Iustin. – u. transitum (Durchgang), Liv.: maritimos exitus, Cic.: commeatus, Liv.: longis navibus versum in Italiam mare, Liv.: portā castrorum ducis principumque fuga clausa erat, Liv.: u. v. lebl. Gegenständen, horum ferocia vocem Euandri clausit, Liv. 44, 45, 12: neutra (littera) claudet vocem Latinam, Quint. 1, 5, 31. – B) = concludere, includere, etw. einschließen, 1) eig.: a) eine Sache verschließen, thesauros, Quint.: vilissima quaeque anulo clausa, Tac.: cui tot consulum vina cluduntur, Sen.: Aeoliis aquilonem in antris, Ov. – od. leb. Wesen einsperren, cl. filium, Nep.: fera animalia clausa tenere, Tac.: clausus pavo, Publil. com. fr. – cl. alqm in curiam, Liv., u. alqm in curia, Liv. (s. Drak., Fabri u. Weißenb. Liv. 23, 2, 9): alqm in arca, Hor.: alqm cum cane in cavea, Iustin.: alqm cum alqo harā, Ov.: in carcere claudi, Tac.: carcere claudi, Ov.: claudi cubiculo, Tac.: cl. pecus textis cratibus, einpferchen, Hor. – se Daphnae (zu D.), Iustin. – pictor intra officinam suam clausus, Sen. – b) umzingeln, umstellen, α) als milit. t. t.: Numantiam, Sen.: oppidum undique, Sall.: alqm in urbe, Iustin.: adversarios locorum augustiis, Nep.: exercitum Caesaris multitudine suā, Auct. b. Afr.: urbem operibus, obsidione, Nep.: iudicium militibus, Quint.: im Passiv, claudi multitudine, locorum angustiis, Nep.: clausus armis senatus, Tac. -β) als t. t. der Jägerspr.: nemorum saltus, Verg.: colles indagine, Tibull.: valles insidiis, Tibull.: capreas leporemque rete, Ov. – c) übh. = umgeben, quae macerie ad villam venationis causā cluduntur, Varr.: forum porticibus tobernisque, Liv.: non portu illud oppidum clauditur, Cic.: urbs loci naturā terrā marique clauditur, Cic.: quasdam gemmas auro clusit, Plin.: neque congesta aut clusa humus, eingefriedigt, Tac. – 2) übtr.: a) übh.: aliud clausum in pectore, aliud in lingua promptum habere, Sall.: quod habere clausa non potuerit sua consilia de Verre, Cic. – b) als rhet. t. t., sententias numeris, Cic.: verba pedibus, Hor.: universa comprehensio et species clausa et terminata est, hat Schluß u. Abrundung, Cic. – ➳ Parag. Infin. Präs. Pass. claudier, Ter. Andr. 573. – Über die Form clūdo (in der Zusammensetzung allein üblich) s. Georges, Lexik. d. lat. Wortf. S. 140 (unter 2. claudo).
➳ inf. prés. pass. claudier Ter. Andr. 573 || la forme cludere ne se trouve pas dans Cic. , Cæs. , Sall. , Liv. ; elle est dans Varro , Lucr. , Tac. , Quint. , Suet.
- 1. sluiten, dichtdoen; ➤ portas ~; (metaf.) homo clausus gesloten; aures alci rei of ad, contra, adversus alqd ~ de oren sluiten voor iets;
- 2. (poët.; postklass.) in-, opsluiten (= includere, concludere) [thesauros; rem anulo verzegelen];
- 3. (poët.; postklass.) afsluiten, beëindigen, ten einde brengen [epistulam];
- 4. (poët.; postklass.) agmen ~ de rij sluiten, de achterhoede vormen;
- 5. omgeven [forum porticibus];
- 6. omsingelen, insluiten [urbem obsidione; adversarios];
- 7. (poët.; postklass.) versperren, afzetten, ontoegankelijk maken; ➤ Alpes hieme clausae; clausum mare onbevaarbaar; (metaf.) vocem ~ afsnijden; fugam ~ onmogelijk maken;
- 8. (poët.; postklass.) (retor. t.t.) afronden; ➤ verba pedibus ~ in verzen afronden = in versvorm zetten; oratio clausa ritmisch.
周。鎖。閉。關。— verba pedibus 作詩。— animam laqueo 絞死。— sanguinem 止血。— agmen 在後營。— coenam 送席殘餚。— iter 阻斷路。
Suggest a Translation
See an image
- CLAV-, to shut, close, shut up: forem cubiculi: portas, Cs.: rivos, to dam up, V.: clausae fores, Tb.: ostia, Ct.: ocellos, Pr.: clausae hieme Alpes, L.: pupulas: lumina, V.—Fig., to shut, close: domus clausa pudori: aurīs ad voces: fugam hostibus, to cut off, L.: clausa consilia habere, i. e. to conceal: deum clausum pectore habere, O.: animam laqueo, i. e. to end one's life, O.— To close, end, conclude: lustrum, H.: opus, O.: epistulam, O.: agmen, to bring up the rear, Cs.—To shut in, enclose, encompass, surround, imprison, hide, confine: quae (urbs) loci naturā clauderetur: stabulis armenta, V.: claudens textis cratibus pecus, H.: rivus clausus ripis, L.: nemus claudit Silva, O.: (apes) in arbore inani, O.—To encompass, invest, besiege, blockade: portūs custodiā clausos teneri, Cs.: urbem obsidione, N.: multitudine, N.— To shut in, hem in: hinc Tusco claudimur amni, are hemmed in, V.: nemorum saltūs, V.: tibi clauduntur rete capreae, O.—To close, limit, restrict: Nolo tibi ullum commodum in me claudier, i. e. that you be deprived of, T.: nec ita claudenda est res familiaris, ut, etc.: numeris sententias, to express in poetical form: pedibus verba, i. e. to compose verses, H.
- CLAV-. — Prop., to limp; hence, fig., to falter, hesitate, stumble: etiam si (vita) ex aliquā parte clauderet: quid est cur claudere orationem malint?: si alterā parte claudet res p., L.
-
…legiones expeditas ducebat ; post eas totius exercitus impedimenta conlocarat ; inde duae legiones quae proxime conscriptae erant totum agmen claudebant praesidioque impedimentis erant. Equites nostri cum funditoribus sagittariisque flumen transgressi cum hostium equitatu proelium commiserunt. Cum se illi…
Julius Caesar, Gallic War
-
…recipere coeperunt. Capto monte et succedentibus nostris, Boii et Tulingi, qui hominum milibus circiter XV agmen hostium claudebant et novissimis praesidio erant, ex itinere nostros ; ab ; latere aperto adgressi circumvenire, et id…
Julius Caesar, Gallic War
-
…est, celata atque in oppido retenta, portis patefactis eo die pace sunt usi. Sub vesperum Caesar portas claudi militesque ex oppido exire iussit, ne quam noctu oppidani a militibus iniuriam acciperent. Illi ante inito, ut…
Julius Caesar, Gallic War
-
…compositos levibus radiis patefecit ocellos. sic ait in molli fixa toro cubitum tandem te nostro referens iniuria lecto alterius clausis expulit e foribus namque ubi longa meae consumpsti tempora noctis, languidus exactis, ei mihi, sideribus o utinam…
Propertius, Elegies
-
…quin ego, vita, tuo limine verba querar ; nec me deficiet nautas rogitare citatos Dicite, quo portu clausa puella mea est et dicam Licet Atraciis considat in oris, et licet Hylleis, illa futura mea est…
Propertius, Elegies
-
…ante oculos Io, quamvis aversus, habebat. Luce sinit pasci ; cum sol tellure sub alta est, claudit et indigno circumdat vincula collo. frondibus arboreis et amara pascitur herba, proque toro terrae non semper gramen habenti…
Ovid, Metamorphoses
-
…Paean factis modo laurea ramis adnuit utque caput visa est agitasse cacumen. Est nemus Haemoniae, praerupta quod undique claudit silva vocant Tempe. Per quae Peneus ab imo effusus Pindo spumosis volvitur undis, deiectuque gravi tenues agitantia fumos…
Ovid, Metamorphoses
-
…aureus et foliis et lento vimine ramus, Iunoni infernae dictus sacer ; hunc tegit omnis lucus, et obscuris claudunt convallibus umbrae. Sed non ante datur telluris operta subire, auricomos quam quis decerpserit arbore fetus. Hoc sibi…
Vergil, Aeneid
-
…nostris, Cynthia, carminibus atque utinam mage te remis confisa minutis parvula Lucrina cumba moretur aqua, aut teneat clausam tenui Teuthrantis in unda alternae facilis cedere lympha manu, quam vacet alterius blandos audire susurros molliter in tacito litore…
Propertius, Elegies
-
…qui magno exercitu locis aequioribus expeditus in fuga sequeretur. Sed Catilina, postquam videt montibus atque copiis hostium sese clausum, in urbe res advorsas, neque fugae neque praesidi ullam spem, optumum factu ratus in tali re fortunam…
Sallust, Catilina