clavatus
clāvātus, a, um, v. clavo.
clāvātus, a, um, a) v. clavus no. I = mit Nägeln beschlagen, n. pl. subst., clavata (sc. calceamenta), mit Nägeln beschlagene Schuhe, Paul. ex Fest. 56, 9. – dass. clavati (sc. calcei), Isid. 19, 34, 13. – b) v. clavus no. II = α) mit Höckern (wie Nagelkuppen) besetzt, alterum (genus concharum) clavatum est, Plin. 9, 130. – β) mit eingewebtem Purpur- od. Goldstreifen (Goldsaum) besetzt, mantilia cocco clavata, Lampr. Alex. Sev. 37, 2: tunica auro clavata, Vopisc. Bonos. 15, 8: auro clavatae vestes, Vopisc. Tac. 11, 6. – n. pl. subst., clavata, mit Purpurstreifen besetzte Gewänder, Paul. ex Fest. 56, 9.
clāvātus, a, um (clavus), garni de clous, ferré [en parl. de la chaussure] : Isid. Orig. 19, 34, 13 || qui a des rayures : auro clavatæ vestes Vop. Tac. 11, 6, vêtements à bordure ou à rayures dorées || garni de piquants [en parl. de coquillages] : Plin. 9, 130 || pl. n. clavata P. Fest. 56, 9, souliers ferrés ou vêtements à bandes de pourpre.
Tunica Clavata, in Litteris Aureliani apud Vopiscum in Bonoso :
Mantilia Clavata, apud Lampridium in Alexandro cap. 37.
Clavatæ caligæ, apud Gregorium M. lib. 4. Dialog. ubi de S. Æquitio, et in Regula Magistri cap. 81. In Statutis Andegav. ann. 1423. apud Marten. tom. 4. Anecd. col. 527. prohibetur
Personis ecclesiasticis potissime religiosis, ne zonas auro cum clavis Clavatas deferre præsumant.Vide Auroclavus, et Menardum in Concord. Regul. pag. 921.