clausum
clausum, an enclosure
clausum, i, v. claudo fin.
clausum, (14) ī, n. (clausus), ¶ 1 endroit fermé : sub clauso habere Col. Rust. 7, 6, 5, tenir sous clef ¶ 2 fermeture : clausa domorum Lucr. 1, 354, les fermetures des maisons, cf. Sall. J. 12, 5.
Spatium certum septis quibuslibet conclusum: cujusmodi
Arcifinalesagros vocant Siculus Flaccus et Frontinus, quod videlicet a septo suo et spatio, seu finibus, finalem, id est vicinum arcerent. Testamentum Widradi Abbatis Flaviniacensis :
Totum illum Clausum, quem nos jussimus plantare, etc.Infra :
Et illum Clausum in ipso Ariaco, etc.Vetus Charta apud Perardum in Burgundicis :
5. mansos cum Clauso dominico.Alia apud Columbum in Episc. Vivar. lib. 1 :
RostagnusConventus Pistensis ann. 864. tom. 2. Spicilegii Acher. :collatis mansis 8. et in Blarbavo Clauso indominicato.
Id est, mansa in gyro Monasterii sita, et ut vulgo loquimur, Clausi vinearum.Charta Thomæ Comit. Mauriannæ ann. 1216 :
Decem sometas vini meri de suo Clauso.In alia Umberti II. Comit. Sabaudiæ :
Clausi vineæ indominicati.Adde Suger. lib. de Administrat. sua cap. 20. Histor. Vastinensem pag. 296. etc.
Claustrum, in Hist. Eduardi III. reg. Angl. ad. ann. 1331. pag. 400. edit. Hearn. :
Sed non fuit sibi permissum ecclesiam neque Clausum intrare.
clausum ī, n
- claudo, an enclosure: in clauso linquere, in confinement, V.