coa
coa (choa), ae, f., in der Stelle: quadrantaria Clytaemnestra, et in triclinio coa, in cubiculo nola, die sich auf ihrem Sofa als eine gemeine Lustdirne jedem Buhler preisgab ( coa von coire scherzhaft gebildet), aber gegen ihren Gemahl die Spröde u. Keusche spielte ( nola v. nolle), von der Klodia, der Gemahlin des Metellus, Cael. bei Quint. 8, 6, 53.
1 coa, æ, f. , épithète donnée par Cælius à Clodia, de coeo, cf. nola : Cæl. d. Quint. 8, 6, 53.
Cohua, Auditorium, locus ubi res publicæ alicujus civitatis tractantur. Charta Roberti reg. Sicil. ann. 1310. ex Cod. reg. 4659 :
Propositionem nuper accepimus causas et lites, criminales videlicet et civiles ipsorum hominum(Avenionis) in Coa ejusdem civitatis brinina examinandas fore, etc.