coacte
cŏactē, adv., v. cogo, P. a. fin.
coāctē, Adv. m. Compar. (coactus v. cogo), I) in kurzer Zeit, gedrängt, Cael. Aur. acut. 2, 10, 75: Compar. b. Gell. 10, 11, 8. – II) genau, Hier. ep. 69, 4: im Compar. b. Gell. 19, 2 in. – III) gezwungen, mit Gewalt, Tert. de bapt. 12 u.a.
ut ‥ omnia reddendo archiepiscopo ~e relinquas
ad insulam unde olim ~e [v. l. ~us ] abstractus est ‥ revertebatur
voluntarie et non ~e vult quod vult
sponte et non ~e Romano pontifici ‥ aliqualem tribuebant ‥ potestatem
discipuli Christi non habent potestatem ~e exigere temporalia per censuras(
cŏāctē (coactus), vite, bientôt : Gell. 10, 11, 8 || avec précision, exactitude : Hier. Ep. 69, 4 || par force, de force : Tert. Bapt. 12 || coactius Gell. 19, 2.