coacticius
coāctīcius, a, um (coactus v. cogo), erzwungen, Cassian. coen. inst. 4, 24.
didicerat ‥ servitium Christi voluntarium non ~ium esse debere
homines de Parco [] omnino absolvit, ut nullam sibi ~iam exhibeant servitutem Norm.
cŏāctīcĭus, a, um (coactus), forcé, contraint : Cassian. Inst. 4, 24.