coacervatim
cŏăcervātim, adv. [coacervatus, from coacervo],
- by or in heaps: offerre aliquid, Ap. Flor. 2, p. 347, 7; cf. Cael. Aur. Tard. 4, 3.
coacervātim, Adv. (coacervo), haufenweise (Ggstz. discretim), Apul. flor. 9. p. 12, 6 Kr. Cael. Aur. acut. 2, 9, 50; chron. 1, 4, 9 u. 3, 2, 24. Augustin. c. Iulian. 4, 15.
[milites ] ~im jam ceperunt irruere per fenestras palatii
cŏăcervātim (coacervo), en masse : Apul. Flor. 9, 30 ; Aug. Jul. 4, 15.