coadunatio
cŏădūnātĭo, ōnis, f. [coaduno],
- a uniting into one, a summing up: totius calculi, Cod. Just. 5, 12, 31 fin.
coadūnātio, ōnis, f. (coaduno), die Vereinigung, das Zusammentreffen, Cod. Iust. 5, 12, 31 extr. Arnob. iun. de deo trin. 2, 14, 19.
si fiat ~o radiorum in speculo
raro generantur lapides in vesicis mulierum propter amplos meatus et curtitudinem colli vesice earum; unde ante ~onem expellitur
pro ~one loci Regalis Montis dicte bastide facienda
consensit ‥ tota fratrum ~o
~o illa dissoluta est et singuli in sua redierunt
perdonamus ‥ omnimoda ‥ malefacta quecumque per ipsos ‥ in dictis illicitis associacionibus, congregacionibus et ~onibus ‥ perpetrata(
conspiraciones, confederaciones, congregaciones, †coadjuvaciones [(l. coadunaciones ], conventicula illicita
congregacionibus et conventiculis illicitis, †coadjunccionibus [(l. coadunacionibus ] ‥
conventiculis, ‥ ~onibus ‥
cŏădūnātĭō, ōnis, f. (coaduno), assemblage, réunion : Cod. Just. 5, 12, 31.
Statuit Coadunatio nostra ut, etc. Soluta Morinensi Coadunatione,apud Acherium Spicil. tom. 9. pag. 547.