1 coadjuvare
[LL]
, to help, aid: a (absol. or w. ad); b (w. inf); c (w. person as obj.).
a si quis obstabit, persolvat se wera sua ‥; et omnis qui cum eo ~abit [v. l. stabit] emendet cxx sol.
[(Quad.) GAS 151]; [H. Bos. Thom. III 24 (v. coadjutorius a)]; exuat eos froccos cum ministris altaris ~antibus
[Cust. Abingd. 319]; s1207 nec ad vincendum Amalech eas [manus] sublevabat sacerdotium nec ~abat imperium [cf. Exod. xvii 12]
[G. Cold. Durh. 19]; [Gir. RG II 13 (v. cooperari 1a)]; ~at et disponit accidens ad productionem substantiarum
[Bacon VIII 16]; 1309 [wreccum] quod per auxilium aliquorum ~ancium trahitur ad litus
[PQW 829a]; 1311 in stipendio coopertoris cooperientis ‥ domos, vj s; in stipendio j hominis ~antis, iij s.
[Comp. Swith. 391]; Deus preveniendo et continuando ~at ad merendum ad puram merentis utilitatem et indigenciam
[Wycl. Dom. Div. 19]. b 1393 [capellanus] matutinas, vesperas ac magnam missam ‥ cantare ~et, si vicarius ‥ hujusmodi servicia divina ibidem cantaverit
[Lit. Cant. III 16]. c s1150 cum dictus A., ~ante eum ‥ Bernardo, ‥ negotium ad finem perduxisset optatum
[Meaux I 76]; omnes ‥ pollicentur eum se pecunia et armis coadjuturos
[P. Verg. XIII 226].
2 coadjuvare, ~atio
v. coadun-