coadjutor

coadjutor , helper, assistant, accomplice. ~ores bonae meditationis suae, qui eum ‥ adjuvare possent quo ad concupita perveniret Asser Alf. 76; c1100 Dubricius ‥ fundavit ecclesias et episcopos ‥ †coadunatores [? l. coadjuvatores] sibi ordinatis parochiis suis consecravit (Lib. Landav.) MonA VI 1219; 1187 ut ‥ custodibus illis ‥ assistant et auxilium ‥ impendere nullo modo postponant, sed cooperatores et ~ores mandata archiepiscopi exequendi ‥ existant (Lit. Regis) Ep. Cant. 158; s1189 nec ad scientiam regis potuit pervenire qui vel essent tanti facinoris incentores vel ~ores Diceto YH 69; omnes nobis temporaliter adversantes ~ores nostros existimare debemus Gir. Symb. 22 p. 267; 1214 vos ‥ in toto posse nostro et ~orum nostrorum benigne recipimus Pat 117b; 1235 nec possunt inveniri tam efficaces in hac parte ~ores quam inter fratres ordinis vestri Gros. Ep. 15; granatarius, qui ~or et quasi manus dextera est celerarii Cust. Westm. 96; Mir. Montf. 76 (v. convalentia a); 1297 item j ~ori agnorum Ac. Wellingb. 69; mater ecclesia vos ‥ privilegiis suffulcivit ut cum pastoribus et curatis ~ores essetis ad procurandum salutem fidelium animarum R. Bury Phil. 6. 86; 1412 fuerunt coagitores ad feloniam predictam Proc. J. P. 99; 1518 archidiaconus ‥ cupit ‥ N. clericum sibi in ~orem ‥ deputari Form. S. Andr. I 189.