coaeternus
cŏ-aeternus, a, um, adj.,
- coeternal (eccl. Lat.), Tert. adv. Herm. 11; Hier. Ep. 16, n. 4 al.
co-aeternus, a, um, gleich ewig, Eccl.
~um Deo esse quod sibi essentiale non sit nescio quis audeat affirmare
~us,efenece
deitate sed unus, / ‥ / ante coaeternus fierent quam saecula Patri
Arrius ‥ noluit credere Christum filium Dei aequalem et ~um et consubstantialem Patri
Christus ‥ qui cum ~o Patre et Spiritu Sancto vivit et regnat
quomodo tam differentes res, sc. creans et creata essentia, dici possunt uno verbo, praesertim cum verbum ipsum sit dicenti ~um, creatura autem non sit illi ~a?
[Bernardus Carnotensis ] solas tres personas ‥ fatebatur esse coequales et ~as; nam in illis omnimoda parilitas est. ideam vero ‥, sicut eternam audebat dicere, sic ~am esse negabat
quod ‥ ipse sit in coequali et ~a gloria omnipotentis Patris
creavit Deus celum et terram non ex prejacente materia, non ex hyle, quam ~am Deo et ideis Plato conscripsit
an Deus posset facere creaturam ~am Deo
cŏæternus, a, um, coéternel : Tert. Herm. 11 ; Aug. Serm. 38, 7.