About Report a problem

Menu

coagere

coagere [LL; cf. coactio, cogere] 1 to act jointly. in secundo instanti nature est accio primi, in qua nunc secundum nihil ~it cum primo Duns Metaph. VII xi 92 (cf. id. PW V 126: etsi ponatur quod Deus ~at terminis ad hunc effectum ‥); nec per se sufficit [creatura] aliquid agere sine Deo, idem specialiter ~ente immo et principaliter preagente Bradw. CD 131D; Ib. 575C (v. collavare); quidquid Deus potest per se agere, potest et agere cum coagencia cause secunde, si ipsa potest cum Deo concurrere ~endo Wycl. Ente Praed. 142; s1459 hortabatur ‥ ut ‥ suam transmitteret ambassiatam ‥ ad tractandum ‥ de pace ‥, eo ~ente qui in bono pacis voluit esse bonum omne quod apud reges poterit esse Reg. Whet. I 335. 2 (pr. ppl): a (as sb. n.) joint agent. b (as sb. m.) accomplice. a cum aliquid exigit secum ~ens opere dividuo, ipsum est ad agendum insufficiens Gros. 202.  b c1410 quilibet convictus ‥, si ‥ in ‥ excessibus ‥ comparticipem vel comparticipes, ~entem vel ~entes, ‥ revelare ‥ recusaverit, ‥ penas ‥ incurrere ‥ teneatur StatOx 206.

Saved

Recent