coagmento
coagmento, to join, cement together, connect
cŏagmento, āvi, ātum, 1, v. a. [coagmentum], t. t., to join, stick, glue, cement, etc., together, to connect (in good prose; most freq. in Cic.).
- I Prop.: opus ipsa suum eadem, quae coagmentavit, naturā dissolvit, Cic. Sen. 20, 72: nihil concretum, nihil copulatum, nihil coagmentatum, id. Tusc. 1, 29, 71; cf. id. Fin. 3, 22, 74: tubulum, Vitr. 8, 7: ancones, id. 8, 6: fissuram, Col. 4, 29, 8: allium nucleis, Plin. 19, 6, 34, § 111; Curt. 4, 7, 23.—
- II Trop. (only in Cic. and Quint.; in the former rare and mostly with quasi or quodammodo); with quasi: verba compone et quasi coagmenta, Cic. Brut. 17, 68; so id. Or. 23, 77.—With quodammodo, Cic. de Or. 3, 43, 171; cf. without the same, Quint. 8, 6, 63; 12, 10, 77: pacem, to make, conclude, Cic. Phil. 7, 8, 21.
coāgmento, āvi, ātum, āre (coagmentum), zusammenfügen, -kleben, -leimen, I) eig.: opus ipsa suum eadem, quae coagmentavit, natura dissolvit, Cic.: nihil concretum, nihil copulatum, nihil coagmentatum, Cic.: fistula coagmentata, zusammen-, eingelötete, Vitr. – II) übtr., genau zusammenfügen, -verbinden, verba verbis quasi c., Cic.: verba compone et quasi coagmenta, Cic. – c. pacem, festen Frieden schließen, Cic. Phil. 7, 21.
cŏagmentō, (14) āvī, ātum, āre (coagmentum), tr., unir ensemble, assembler : opus coagmentare, dissolvere Cic. CM 72, former un ouvrage [par assemblage des parties], le dissoudre || [fig.] verba verbis quasi coagmentare Cic. Or. 77, lier en qq. sorte les mots entre eux [de manière à éviter les hiatus] ; pacem Cic. Phil. 7, 21, cimenter la paix.
- 1. samenvoegen, samenkleven, samenlijmen, door samenvoegen maken;
- 2. (metaf.) nauw verbinden [verba verbis].
coāgmentō āvī, ātus, āre
- coagmentum, to join, cement together, connect: trabes, Cs.: opus suum (natura).—Fig., to connect: verba: (verborum) concursus coagmentatus: pacem, to conclude.