coagulatio
cŏāgŭlātĭo, ōnis, f. [coagulo],
- a curdling, coagulating, of a liquid (in the elder Pliny): lactis, Plin. 23, 1, 18, § 30; 28, 10, 45, § 158.
coāgulātio, ōnis, f. (coagulo), das Zusammenlaufen, Gerinnen einer Flüssigkeit, lactis, Plin. 23, 30 u.a.: Plur., Suet. fr. p. 229, 2 R.
fiscella ‥ in qua lac a mulctra diligenter susceptum et sepius expressum crebra ~one in formam casei transeat
de ‥ caseis ‥ in fine ~onis ‥ factis
respondet de l s. receptis de firma xx vaccarum ad firmam dimissarum ‥ reservatis vitulis et ~one
concretio, i. coagolatio,cennung, gemang, gescæp
similiter solutio fit in aqua et ~o in igne
que [(aqua ] cum est frigida, esse sulphur probatur ~one
sanguis taurinus ‥ maxime est ~onis et velocis
~o et discoagulatio fiunt per qualitates, secundum Aristotelem in Metheoris
ad ~onem faciendam et ingrossationem, que exiguntur ad saporabilia
per congregationem vel coherentiam et coagolationem
ignis in solucione semper erit lenis, ‥ in ~one temperatus
qualis poterit fieri cognitio si ‥ futura sit in simplicem indiscretamque ‥ adunationem omnium hominum ~o
cŏāgŭlātĭō, ōnis, f. (coagulo), coagulation : Plin. 23, 30.
coagulatio , onis. f. et, v. coagulo
See an image
See an image