cocta
cocta, ae, f., v. coquo, I. A. fin.
cocta, æ, f. (s.-ent. aqua ), eau bouillie : Mart. 2, 85, 1.
Quod postquam universum panem illius Coctæ infurnaverintStat. Vercel. lib. 1. pag. 15. r°. :(fornarii) non recedant a furno ; sed ibi maneant,... causa custodiendi et bene coquendi panem.
Teneatur potestas Vercellarum facere fieri quolibet anno, sumptibus communis, cereum unum librarum decem ceræ et ipsum offerre ecclesiæ B. Francisci in festo ipsius sancti ad missam in mane, et starium unum boni et puri vini veteris et Coctam unam panis albi de frumento quartaronorum sex.Vide infra Coctia 1.
Debemus eis singulis ebdomadis j. mencoldum de revaniis Coctæ nostræ, scilicet singulis molendinis j. boistellum.Vide Coctanum.
Cot.