coctilis
coctilis, burned
coctĭlis, e, adj. [coquo],
- burned: lateres, Varr. R. R. 1, 14 fin.: laterculus, Plin. 7, 56, 57, § 193; Curt. 5, 1, 25: muri (Babylonis), built of burned bricks, Ov. M. 4, 58; cf. Curt. l. l., and Just. 1, 2, 7 (cocto latere). —
- II Subst.: coctĭlĭa, ium, n. (sc. ligna), very dry wood, that burns without smoke (cf. acapnos), Treb. Claud. 14; cf. Dig. 32, 55, § 7.
coctilis, e (coquo), gebrannt, I) adi.: lateres, gebrannte Steine, Varr.: dass. laterculi, Curt. u. Plin., u. lapides, Sen.: murus, Mauer aus gebrannten Steinen, Ov. – II) subst., coctilia, ium, n. (sc. ligna) = ἄκαπνα ξύλα, ausgetrocknetes Holz, Holz, das durch die Sonnenhitze od. durch andere Mittel rauchfrei gemacht ist, Val. imp. bei Treb. Poll. Cl. 14, 12 (Ulp. dig. 32, 55. § 7 ligna cocta gen.).
erat hec urbs [] ‥ a Romanis olim ~ibus muris ‥ constructa Caerleon
coctĭlis, (15) e (coquo), cuit : lateres coctiles, Varro R. 1, 14, briques cuites ; muri coctiles Ov. M. 4, 57, murailles de briques || coctĭlĭa, ium, n. , bois séchés, secs : Dig. 32, 55, 7.
coctilis e, adj.
- coquo, burned: laterculi, Cu.: muri, of burned bricks, O.