coenobita
coenŏbīta, ae, m. [coenobium],
- a cloister-brother, a monk, Hier. Ep. 22, n. 34 al.
coenobīta, ae, m. (coenobium), der Klosterbruder, Mönch, Eccl.
unde quendam ~am Eveshamensem ‥ abbatem constitui
ut ~ae mihi degentes a civium tumultu remoti tranquillius Deo servirent
quicunque ~arum forte propositum aggreditur, expedit ei ut, in quocunque monasterio professus ‥ fuerit ‥, tota mentis intentione amoris radicibus ibi radicare studeat
[Wlfsinus ] in sede episcopali [Scireburnie ] monachos, clericis ejectis, instituit. ‥ ~is ‥ abbatem quoque instituere cogitavit
clericos Wigorniensis ecclesie ‥ monachizavit, eisque Ramesiensem ~am Wynsinum ‥ loco decani prefecit
alter amore pie monachus cĕnobita Marie
aliqui fratres ~e Dunelmenses
fratrum ~arium [? l. ~arum ]
hic, hec sinobita, qui vel que manet in sinobio
abbayman , hic, hec, scenobita, -e
cœnŏbīta, æ, m. (cœnobium), cénobite, moine : Hier. Ep. 22, 35 ; Cassian. Coll. 18, 4.
Primum genusCassianus Collat. 18. cap. 4.(Monachorum) est Cœnobitarum, id est in commune viventium, etc.
Cœnobitasesse ait, qui in congregatione consistentes, unius senioris judicio gubernantur.
Sequestrantesque se cœperunt habitare simul, quos Græco sermone Cœnobitas, id est, in commune viventes cœperunt vocitare.
His conveniendi unus omnibus locus, sed dispar manendi, etc.Sed hæc nota. Vide Haeftenum lib. 3. Disquisit. Monast. Cellotium lib. 5. Hierarch. cap. 5. et alios passim.
Ego Hugo Guarlardonensium Dominus Deo dicatis Cenobitalibus in Bonevallensi Monasterio... largitus sum, etc.
Vobis Eusebio, simulque Collegio Cenobiorum vestrorum, qui in vita sancta perseveraverint.