coenobium
coenŏbĭum, ii, n., = κοινόβιον,
- a cloister, convent, Hier. Ep. 22, n. 36 al.
coenobium, ī, n. (κοινόβιον), das Kloster, Eccl.
exin bernarum fundant coenūbia Christi
ut ‥ monasticam ~ii disciplinam ‥ regulariter exerceant
aliquam terrae particulam ‥ ad construendum coenubium
ad insulam Hii, ubi plurimorum caput et arcem Scotti habuere ~iorum [v. l. coenubiorum ]
puer ‥ / coenobio languens citius moriturus in illo
~ium,mynsterlif
comperto quod sacra ~ia ‥ diruta ac paene Domini nostri ‥ servitio destituta ‥ tabescerent
obiit Hild abbatissa ‥ ~ii quod dicitur Streoneshealh
[Ædelwoldus ] Elyense ~ium renovavit, quod non ut ~ium sed ut publicum monasterium sine cultu et reverentia omni transeunti patebat
in ~iis monachorum
trado ~io S. Stephani, quod in burgo Cadomi a me constructum est ‥
quod, quando audiret omnes totius ~ii [de Pembroc ] campanas trino intervallo pulsari ‥, tunc se quidem excommunicari ‥ scire posset
intrans cenobium Turoneti, veste sub alba / certat ut interior albior esse queat
cum fratribus nostris Malvernie ‥, eo quod hujus ~ii sunt professores et crebrius huc adveniunt, familiarius tanquam domesticis dispensari solet
cenos quod est ‘communis’, a quocenobium etepicenon , scribitur perOI dipthongum, quamvis Latinus proferatE , sed deberet proferreI , ut diceretcinos
pro cariando ferni de cinobio usque ad crucem
per idem possent multiplicare seculares in suis ~iis, quousque omnes redditus domus vix vel minus eis sufficerent
†hec ~ium,a nabbay
hic, hec sinobita, qui vel que manet in sinobio
~ium monasticae familiae divi Benedicti ordinis nobile
cœnŏbĭum, ĭī, n. (κοινόβιον), couvent, monastère : Hier. Ep. 22, 36 ; Isid. Orig. 15, 4, 6.
Licet a nonnullis soleant indifferenter Monasteria pro Cœnobiis appellari : tamen hoc interest, quod Monasterium nomen est diversorii, nihil amplius quam locum, id est, habitaculum significans Monachorum : Cœnobium vero etiam professionis ipsius qualitatem disciplinamque designat, et Monasterium potest etiam unius Monachi habitaculum nominari ; Cœnobium autem appellari non potest, nisi ubi plurimorum cohabitantium degit unita communio.A. Gellius lib. 1. cap. 9. de Pythagoræis :
Id quoque non prætereundum est, quod omnes simul qui a Pythagora in cohortem illam disciplinarum recepti erant, quod quisque familiæ pecuniæque habebat, in medium dabant, et coibatur societas inseparabilis, tanquam illud fuerit antiquum consortium, quod re atque verbo appellabaturΚοινόβιον .
Beatus igitur Godehardus... ut Cœnobii nostri religionem eatenus rationabiliter, Deo gratias, conservatam agnovit, condignas ilico divinæ miserationi laudes persolvens, omni eam devotionis studio ampliare, et in divini cultus exercitio condecorare sategit.Et
Cœnobium suum pastorali cura sapienter gubernavit, et Fratrum commoda in victu et vestitu, ceterisque indigentiæ humanæ necessariis, sæpius adauxit.