coesse

coësse 1 to be with (as one among others). b (phil.) to coexist. [volumus] prius esse magistri quam discipuli, prius esse quam ~e P. Blois Serm. 592c.  b plures mundi ~e non possunt Bacon Maj. II 380. 2 (pr. ppl, coessens) being with, present. b (as sb.) companion, associate. cujus [diaboli] praesentiam dum ~enti populo indicasset Osb. V. Dunst. 21; extendens manum summus Dei sacerdos ut ~entes secum minores pontifices benediceret Ib. 38; s1305 cui [archiepiscopo] rex ‥ addit: “quociens scripsi tibi in visitatione †anguriam [ed.: angarianti] clericos meos mecum ~entes ut non procederes contra eos ‥ !” Flor. Hist. III 126.  b tam manu quam consilio in bellico discrimine preclarus inter ~entes suos multoties probatus est Ord. Vit. III 5 p. 70; ut ~entibus sibi ‥ retexere possint labentis seculi casus preteritos Ib. IX 187 p. 624; s1294 rex ‥ tenuit parliamentum ‥, et recitato in auditu ~entium presentis discidii primordio ‥ in hoc consensere singuli ‥ Vasconiam adipisci Flor. Hist. III 88.