cola
cōla, ae, f. = colon (w. s.), Ven. Fort. praef. § 1. p. 61, 1 M. u. 5, 1. p. 180 M.
pro centena mulewellorum, lingarum sive col’
in xvjhakes ‥; in viij ~is de Cumpton’, precii xvj d; in viij lengis et cungris ‥ precii ij s.
cōla, æ, f. , Fort. Carm. præf., 1, c. colon.
Cervisia. Idem Papias MS.
Colavel potius
Columa Græco
Accola, Incola. Amalfridi traditio de cella Hunulficurte inter Instrum. tom. 3. Gall. Christ. col. 27 :
Una cum terris, mansis, casticiis... ædificiis, Colabus, mancipiis, campis, silvis.
Vindemiatoris instrumentum, prelum. Supplem. Antiquarii.
Non possit tamen fieri interdictum, neque incatenatio vasis, postquam positum fuerit ad Colam causa recedendi et navigandi ; et intelligatur positum ad Colam, quando amoverit egumenas a mole seu terra, et recesserit e loco.Vide infra Collare 2.
Colla, Cole, Gallice. Occurrit præterea in Convent. Saonæ ann. 1526.