coitus
coitus2, a coming together (coet- and coit-); sexual union (coit- only)
cŏĭtus, a, um, Part., from coëo.
cŏĭtus, and another orthography coetus (only distinguished in signif. by use; v. infra), ūs (dat. coetu, Cat. 64, 385; 66, 37), m. [coëo].
- I In gen.
- A Abstr., a coming or meeting together, an assembling: eos auspicio meo atque ductu primo coetu vicimus, Plaut. Am. 2, 2, 25 (657).— Hence,
- B Concr., an assemblage, crowd, company; in this signif. coetus alone is used: quae (opiniones) in senatu, quae in omni coetu concilioque profitendae sint, Cic. Fin. 2, 24, 77; 2, 4, 11; id. Rep. 6, 13, 13: ad divinum animorum concilium coetumque proficisci, id. Sen. 23, 84; id. de Or. 1, 8, 30; id. Verr. 2, 5, 72, § 186; Liv. 3, 38, 11; 27, 35, 3; Quint. 2, 15, 18; 2, 9, 2; 8, 4, 8; Cat. 46, 9; 64, 407; Verg. A. 5, 43; Ov. M. 3, 403; 11, 766; 15, 66: in domum Pisonis, Tac. A. 4, 41; id. H. 4, 45.—
- II Esp.
- A A uniting, joining together, combination; so in both forms.
- α Coetus, Lucr. 1, 1016; 1, 1047; 2, 919; 2, 1003; 5, 429: ceterum amnium coctus maritimis similes fluctus movet, Curt. 9, 4, 9: stellarum coetus et discessiones, Gell. 14, 1, 14.—
- β Coitus: ut recens coitus venae resolvatur, Cels. 2, 10 fin.: umoris, id. 5, 18, 31: sordium in auribus, id. 6, 7, 7: syllabarum, Quint. 9, 4, 59: vocum, Gell. 1, 25, 16: osculi, Poët. ap. Gell. 19, 11, 4: luna morata in coitu solis biduo (i. e. at new moon), Plin. 2, 9, 6, § 44. —
- B Sexual intercourse, coition (not in Cic.); in this signif. only coitus is used.— Of men, Ov. M. 7, 709; Suet. Calig. 25; cf. Quint. 8, 6, 24; Gai Inst. 1, 64; 1, 87.—Of animals, Col. 6, 24, 3; 6, 23, 3 (Cod. Polit. coetus); Cels. 2, 1 fin. al.—
- 2 Transf., of plants: palmarum, Plin. 13, 4, 7, § 35.— Also of ingrafting, Plin. 17, 14, 24, § 103.
coitus, ūs, m. (coëo), das Zusammengehen, -kommen, I) im allg.: a) das Zusammentreffen eines Gestirns mit einem andern, hoc manufestum fit non illarum (stellarum mobilium) coitu fieri cometen, Sen. nat. qu. 7, 12, 2. – dah. auch der Vorübergang eines Gestirns vor einem andern, lunae (des M. vor der Sonne), Plin. 2, 46 u. 16, 190. – b) als mediz. t. t., das Sich-Ansammeln, die Ansammlung von Flüssigkeiten im Körper, puris, Cels.: materiae, Cels.: sordium in auribus, Cels.: umoris coitionem emollire (zerteilen), Cels. – II) prägn., das Zusammentreten = das Sich-Vereinigen, die Vereinigung, a) leb. Wesen, die fleischliche Vermischung, das eheliche Beiwohnen, die Begattung, coitus novi, Ov.: coitus primi, Cels.: ante coitum feminae (mit einem W.), Cels.: ad unum coitum mulier concepit, Vulg.: clandestinos coitus obire, Apul.: coitum patrare, vollziehen, Anthol. Lat. 358, 5 R.: Venerem quam coitum dicere magis decet, Quint. – übtr., die Befruchtung der Pflanzen durch Samen, Plin. 13, 35 u. 17, 11: die Verbindung durch Pfropfen, Plin. 17, 103. – b) lebl. Ggstde.: α) als gramm. t. t., die Verschmelzung von Silben u. Wörtern, syllabarum, Quint. 9, 4, 59: ex his, quibus dixi, vocibus quasi per quendam coitum et copulam nomen indutiarum conexum est, Gell. 1, 25, 16. – β) als mediz. t. t., die Vereinigung, das Sich- Schließen, ut recens coitus eius (venae) resolvatur, Cels. 2, 10. p. 55, 7 D.
dicentes aliquando quattuor elementorum ~um materiam gignere
cornibus ad coitum nitentibus effugit arcus / ex oculis
debet probari ‥ si juste vel injuste †amercietur [? l. levetur ] hutesius sine metu vel ~u vel pro malo quodam; amercietur prout fuit hutesius levatus
in adverso an in ~u solis sit posita luna requiris
infra octavas S. Benedicti, luna existente in ~u
non ex harum ~u ova gignuntur
quanto frigidior est mulier masculo, tanto magis appetit ~um
luxuria ‥ dividitur in fornicationem et adulterium et ~um contra naturam
[lotrices ] parate / ad cohitus equitum
1 cŏĭtus, a, um, part. de coeo.
2 cŏĭtŭs, (13) ūs, m. , action de se joindre, de se réunir : coitus venæ Cels. Med. 2, 10, 7, la cicatrice de la veine ; coitus humoris Cels. Med. 5, 18, 31, amas, dépôt dʼhumeurs ; coitus syllabarum Quint. 9, 4, 59, contraction de syllabes ; luna morata in coitu solis Plin. 2, 44, la lune après être restée en conjonction avec le soleil || accouplement : Quint. 8, 6, 24 || fécondation des plantes : Plin. 13, 35 || ente, greffe : Plin. 17, 103.
- 1. (postklass.) ontmoeting (v. hemellichamen);
- 2. (postklass.) geslachtsgemeenschap, paring;
- 3. (gramm. t.t.) versmelting (v. lettergrepen en woorden).
coitus , us. m. (coco.)
行邪淫。答配。 — lunae 新月。— vulneris 瘡合口。— humorum 津液聚積。
Suggest a Translation
See an image
行邪淫。答配。 — lunae 新月。— vulneris 瘡合口。— humorum 津液聚積。
Suggest a Translation
See an image
coitus ūs, m
- com- + 1 I-, sexual union, O.