colatura
cōlātūra, ae, f. [2. colo],
- filtration; concr., that which has been strained, Cael. Aur. Tard. 5, 3, 55.
cōlātūra, ae, f. (colare), die Durchseihung = das Durchgeseihte, Cael. Aur. chron. 5, 3, 55.
coque in aqua usquequo redeat ad tertiam, et ~e quartam mellis adde et coquendo incorpora
exhibeatur ~a delicatis, ipsa substantia fortibus
aqua carnis est succus per decoccionem extractus a carnibus minutis donec ‥ in aquam frangitur caro; ejus ~a est aqua carnis
si valde sitit [falco ], accipe pulverem caulis, levistici, aneti et feniculi et decoque in vino cum uno cocleari mellis dispumati, quam ~am da ei bibere
cum syrupo acetoso vel aceto vel aqua tepida vel cum ~a patriarche
cōlātūra, æ, f. (colare), résidu, ce qui reste dʼun liquide filtré à la chausse : C. Aur. Chron. 5, 3, 55.