collactaneus
col-lactānĕus (conl-), a [lacteo],
- a brother or sister nourished at the same breast, a foster-brother or sister (post-class.); masc., Gai Inst. 1, 39; Dig. 40, 2, 13; Inscr. Orell. 2281 al.; fem., Dig. 34, 4, 30, § 1 al.
collactāneus, a (con u. lacteo) = ὁμογάλακτος (Gloss.), der Milchbruder, die Milchschwester, m. bei Gaius inst. 1, 39. Ulp. dig. 40, 2, 13. Corp. inscr. Lat. 6, 2125. Augustin. conf. 1, 7 u.a. Eccl.: f. bei Scaevol. dig. 34, 4, 30. § 1. – Andere Form collacteus u. conlactius, a, m., Corp. inscr. Lat. 6, 7393. Hyg. fab. 224 (wo Schmidt conlactius): f. bei Iuven. 6, 307 (wo Jahn conlactia). Vgl. Charis. 82, 12 (nach dem collacteus ungebräuchlich). – u. dass. collactīcius, ī, m., Corp. inscr. Lat. 8, 3523.
in oboedientia senioribus, in dilectione conlactaneis [v. l. coaetaneis ] ‥ aequanimis utebatur
his testibus: ‥ ~eo Uchtredi Gillecrist
solum alumnis et ~eis, si quid habent vel amoris vel fidei, illud habent
inter fratres ~eos quam naturales longe veriores invenies amicitias
[Turketulus ] Fridestanum collectaneum suum supplicabat
collactānĕus, ī, m. , Dig. 40, 2, 13, collactĕus, ī, m. , Hyg. Fab. 224 et collactĭcĭus, ĭī, m. , CIL 8, 3523, frère de lait.