collutio
collūtĭo (conl-), ōnis, f. [colluo],
- a rinsing, washing, Scrib. Comp. 53; Cael. Aur. Tard. 4, 3, 39.
collūtio, ōnis, f. (colluo), das Ausspülen, dentium, Scrib. 53: oris, Cael. Aur. chron. 4, 3, 39.
fiant ~ones oris sic: accipe spolium serpentis; coquatur in aceto; ‥ et colluatur os cum isto aceto
collūtiō, ōnis, f. (collos), action de laver [bouche, dents] : C. Aur. Chron. 2, 4, 72.
Quod si vero sitis vehementior fuerit, quam ut frigidi aeris inspirata aut oris Collutione sedari possit, aquæ frigidæ potu restinguenda est.Cælius Aurelian. Acut. 2. 6. 28. dixit :
Utemur oris Collutione.