collusio
collūsĭo (conl-), ōnis, f. [colludo, II.],
- a secret, deceptive understanding, collusion, * Cic. Verr. 2, 3, 13, § 33: inter raptae patrem et raptorem, Sen. Contr. 2, 11, 22: per collusionem, id. ib. 5, 31 fin.: illa inter virum et uxorem nota collusio, Ap. Apol. p. 322, 13; Dig. 40, 16: de collusione detegendā, ib. 40, 4; 8, 5, 19; 17, 1, 8; 12, 2, 30, § 3.
collūsio, ōnis, f. (colludo), das geheime Einverständnis, cum alqo, Cic. Verr. 3, 33: inter raptae patrem et raptorem, Sen. contr. 2, 11. § 22: inter virum et uxorem, Apul. apol. 75: absol., per collusionem, Sen. contr. 5 (10), 31. § 15. Paul. dig. 12, 2, 30. § 3.
habita ~one inter vicecomitem et tenentem, ‥ ita procedendum est erga vicecomitem ‥ ut supra distinguitur quandoque vicecomes per ~onem omittit exequi magnum cape
nulla collucione inde inter eos prelocuta
omnia ‥ sunt propria bona F. C. Januensis et sociorum suorum ‥ sine aliqua collisione
aliqua collucione vendicionis hujusmodi navium ‥ non obstante
collūsiō (16) ( conl- ) ōnis, f. (colludo), collusion, entente frauduleuse : Cic. Verr. 2, 3, 33 ; Apul. Apol. 75, 4.
collusio , onis. f. et, v. collusium
See an image
See an image
conlūsiō (coll-) ōnis, f
- conludo, a secret understanding, collusion: cum decumanis.