colluvio
collŭvĭo (conl-), ōnis, and collŭvĭ-es, em, ē (the latter form not freq. before the Aug. per.; but exclusively used by Col., Pliny the elder, and Tac.; a third collat. form collŭvĭum, acc. to Isid. Diff. Verb. 40), f. [colluo], a conflux or collection of filth, washings, sweepings, draff, swill.
- I Prop.
- α Colluvies, Dig. 43, 22, 1, §§ 2 and 4: cohortis et aedificii, Col. 2, 15, 8; cf. id. 1, 6, 24; 1, 5, 6: turbida nigro limo, Luc. 4, 311; Plin. 24, 19, 116, § 176.—
- β Colluvio: colluvionibus sentinarum, Arn. 5, p. 172.—
- II More freq. trop., the impure conflux of different objects, dregs, impurities, impure mixture, vile medley, offscourings.
- α Colluvio: mixtorum omnis generis animantium, Liv. 3, 6, 3: cum ex hac turbā et colluvione discedam, Cic. Sen. 23, 85; cf. Non. p. 82, 9: o praeclarum diem, omnium scelerum, Cic. Sest. 7, 15: rerum, Liv. 3, 11, 5: deterrima verborum, Gell. 1, 15, 17: colluvionem gentium adferre, a polluting mixture, Liv. 4, 2, 5: mixti ex omni colluvione exsules obaerati, etc., id. 26, 40, 17; cf. id. 22, 43, 2: in colluvione Drusi, the dregs of the people adhering to him, the rabble, Cic. Vat. 9, 23; Cod. Th. 13, 3, 7: ordinum hominum, Curt. 10, 2, 6: sanguinis peregrini et servilis, Suet. Aug. 40; Plin. Ep. 5, 8, 11.—
- β Colluvies, Atticus ap. Cic. Att. 9, 10, 7: rerum, Tac. H. 2, 16 fin.; cf. absol., id. A. 14, 15; 14, 44; id. H. 5, 12: nationum, id. A. 2, 55: collecta populi, Just. 2, 6, 4.
colluvio, ōnis, f. (colluo), das Zusammengespülte, I) der Unrat, impurissimae colluvionis (Samenanhäufung) umores, Cassian. coll. 22, 6: Plur., sentinarum colluviones (bildl.), Arnob. 5, 22. – II) übtr.: a) der Zusammenfluß, die zusammengewürfelte Masse, der Mischmasch, das Gemengsel, das Gemisch, Gewirr, der Wirrwarr, das Chaos (s. Tischer Cic. de sen. 84), ciborum, Amm. 27, 4, 14: rerum, Liv.: omnium scelerum, Cic.: hominum, Iustin.: exercitu mixto ex colluvione omnium gentium, Liv.: in colluvione Drusi, bei dem Wirrwarr, den Drusus angerichtet hatte, Cic.: civitates ex omni colluvione et confusione in aliquam tolerabilem formam redigere, Liv.: ex hac turba et colluvione (Trubel u. Wirrwarr) discedere, Cic.: – b) der Unrat, Pfuhl, omnia scorta et publicae colluvionis sordes, Hier. ep. 69, 3: colluvione liberatur incesti, Amm. 31, 9, 5.
videres per apertos poros corpusculi tantum ~onis expressum ‥ ut ex eodem molestia passionis innotesceret et restitutio sanitatis
conlubio, contagio
quisquis heresum ~one suffocatur
iniquitatum ~one
collŭvĭō (13) (conl-), ōnis, f. (colluo), ¶ 1 mélange impur, confusion, trouble, chaos : Cic. CM 84 ; Liv. 4, 25 ; ex omnium scelerum conluvione natus Cic. Sest. 15, issu dʼun ramassis de tous les vices ; in conluvione Drusi Cic. Vat. 23, dans lʼétat de confusion créé par Drusus (le bourbier de Drusus) ; colluvio verborum Gell. 1, 15, 17, un flux bourbeux de paroles ¶ 2 souillure : Amm. 31, 9, 5.
- 1. vermenging, verwarring, warboel, mengelmoes; ➤ ~ ciborum; ~ rerum; ~ omnium scelerum; ~ hominum; exercitu mixto et colluvione omnium gentium; in colluvione Drusi bij de chaos die Drusus had aangericht; ex hac turba et colluvione (drukte en warboel) discedere;
- 2. (Laatl.) onreinheid.
conluviō (coll-) ōnis, f
- conluo, washings, sweepings, dregs, impurities, offscourings: mixtorum omnis generis animantium, L.: ex hac conluvione discedere: gentium, a vile mixture, L.: omnium scelerum.