comitialiter
cŏmĭtĭālĭter, adv., v. comitialis fin.
comitiāliter, Adv. (comitialis), epileptisch, accĭdere, Plin. 22, 59.
cŏmĭtĭālĭter, par le fait de lʼépilepsie : Plin. 22, 59.
comitatusseu dominii. Charta inter Probat. Hist. Britan. tom. 1. col. 523 :
Scripto retinere curavimus, quod comes Alanus de Britannia et uxor illius Ermengardis, videlicet comitissa, forestam de puteo Arlesii, sicut eam tenebant Comitialiter..... dederunt.Vide Comitatus 4.