commacero
com-măcĕro, āre, v. a.,
- to soften by steeping, to macerate: aliquid in aquā pluviali, Marc. Emp. 36 fin.; Ambros. in Luc. 5, 6.
com-mācero, ātus, āre, völlig zerweichen, -auflösen, Marc. Emp. 36 extr.: übtr., Ambros. in Luc. 5, 6: languore commacerati, Heges. 5, 27. p. 339, 82 W.
commăcĕrō, āre, tr., faire macérer : Fort. Germ. 27, 80 || [fig.] épuiser, amaigrir : Ambr. Psalm. 47, 12.