commodator
commŏdātor, ōris, m. [2, commodo];
- in jurid. Lat., a lender, Dig. 13, 6, 7; 47, 2, 14 and 55.
commodātor, ōris, m. (commodo), der Darleiher, ICt.
fenerator vel ~or,lænend vel †strude [? l. ]strudere
commŏdātŏr, ōris, m. (commodo), prêteur : Dig. 47, 2, 55.