commonstro
commonstro, to show, point out distinctly
com-monstro (conm-), āvi, ātum, 1 (old form conmonstrasso = commonstravero, Plaut. Ep. 3, 4, 5 (441)), v. a.,
- to show, point out something fully or distinctly (perh. only in Plaut., Terence, and Cic.): si istunc hominem, quem quaeritas, Tibi conmonstrasso, Plaut. Ep. 3, 4, 5 (441); id. Poen. 5, 2, 83 (1043): parentes meos mihi, Ter. Heaut. 1027: hominem commonstrarier Mihi istum volo, aut ubi habitet demonstrarier, id. Phorm. 305: aurum alicui, Cic. de Or. 2, 41, 174: viam, id. ib. 1, 46, 203: sedes argumentorum, id. ib. 2, 39, 162: leges fatales ac necessarias, id. Univ. 12, 43 init.—With rel.: conmonstrabo, quo facile inveniatis loco, Plaut. Curc. 4, 1, 6 (467).
com-mōnstro (archaist. commōstro), āvī, ātum, āre, genau-, deutlich zeigen, alci hominem, quem quaeritat, Plaut.: hominem alci, Ter.: aurum alci, Cic.: viam, Cic. – ➳ conmonstrasso = commonstravero, Plaut. Epid. 437 G: parag. Infin. commonstrarier, Ter. Phorm. 305. – Archaist. synk. Form, commostras, Plaut. merc. 894: commostraremus, Plaut. Poen. 602: commostra (Imper.), Plaut. Poen. 1043.
commōnstrō, (13) āvī, ātum, āre, tr., montrer, indiquer : Pl. , Ter. ; commonstrare viam Cic. de Or. 1, 203, indiquer le chemin.
➳ commonstrasso = -avero Pl. Epid. 447 || commostro Pl. Merc. 894 ; Pœn. 602 ; 1043.
com - mōnstrō (conm-) āvī, ātus, āre,
- to show, point out distinctly: parentīs mihi, T.: commonstrarier Mi istum volo, T.: aurum alicui: viam.