commonitio
commŏnĭtĭo, ōnis, f. [commoneo],
- an earnest reminding or putting in mind, an admonition, Quint. 4, 2, 51; 4, 4, 9; Cod. Th. 6, 35, 10 (in Q. Cic. Petit. Cons. 14, 54 dub.).
commonitio, ōnis, f. (commoneo), die Erinnerung, Quint. 4, 2, 51 u. spät. ICt.
vestrae gloriosae Christianitati nostram ~onem nec distulimus conferendam(
caritatis atque communitionis mutuae gratia(
omnes quos ‥ nominaverunt pro excommunicatione apostolica, suspensione, communitione puniendos citari facias
audite ‥ ~onem [] hujus hypocrite : †commotionem Flor. Hist. II 116
ut ‥ separatis personis unitatem faciat frequentata ~o dilectionis
literas ‥ patentes de ~one et de simplici protectione
ad ~onem et jussionem episcopi
ad instanciam et ~onem nostram
commŏnĭtĭō, ōnis, f. (commoneo), action de rappeler, rappel : non inutilis erat commonitio Quint. 4, 2, 51, il nʼétait pas inutile de revenir sur ce point.