commonitorius
commŏnĭtōrĭus, a, um, adj. [commonitor],
- suitable for reminding (late Lat.), Cod. Just. 1, 3, 33.—
- II Subst.: commŏ-nĭtōrĭum, ii, n., a writing for reminding, a letter of instructions, Amm.28, 1, 1; Symm. Ep. 5, 21; Cod. Th. 2, 29, 2, § 3; 6, 29, 10; Aug. Ep. 129 fin.—
- B Trop., a means of reminding, Sid. Ep. 8, 11.
commonitōrius, a, um (commoneo), zur Erinnerung jmds. dienlich, Cod. Iust. 4, 3, 1. § 3. – subst., commonitōrium, ī, n., die Weisung, wonach man sich zu richten hat, die Verhaltungsmaßregel, Instruktion, Amm. 28, 1, 20: bildl., ein Erinnerungsmittel, Sidon. epist. 8, 11.
literulas ~ias placiti nostri
consodalem verbis ~iis persuasum
quia littere vestre ‥, quamlibet ~ie vel urgentes sint, archiepiscopo [Baldewino ] ‥ sunt contemptib[i ]les
literas ‥ deprecatorias et ~ias
insurgens regem aggreditur verbis ~iis et comminatoriis
librum ~ium de contemptu mundi
~iis hujusmodi lectis in medium
communitorium, munitionem [i. e. monitionem ]
apostolicum communitorium ‥ adhortantes mittimus
~ium vel pictacium,ærendgewrit
hoc habeas ~ium de non recusando ulterius jugo Domini
dum hujusmodi prosequerer ~ium, ille monita ‥ parvipendens nec multum timuit nec ‥ securus fuit
miraculis ‥ quasi quibusdam ~iis caritatem ‥ excitabat
~ium tibi donariumque transmisi, libellum sc. Hibernice historie
commŏnĭtōrĭus, a, um, propre à avertir : Cod. Just. 1, 3, 33 || commŏnĭtōrĭus, ĭī, n. , instructions écrites : Amm. 28, 1, 20 || [fig.] Phœbus commonitorium Thaliæ Sid. Ep. 8, 11, Apollon qui donne ses instructions à Thalie.