commotus
commotus, moved, excited, aroused
Could not find commotioris in Logeion dictionaries.
commotioris Adjective: masculine genitive singular comparative, Adjective: feminine genitive singular comparative, Adjective: neuter genitive singular comparative of commotus
- a moving, agitation, Varr. L. L. 5, § 71 Müll.; Cael. Aur. Tard. 5, 10, 95; v. commotiae.
unius kemmoti solum, id est quarte partis cantaredi
castellum de Kaerdigan cum quodam camao illi castello adjacente
iiij cantredas et kimoth’ que dicitur Bisbirwern’, que ‥ castello de Kardigan’ adjacet
retentis ad opus nostrum duobus commok’ de eodem honore [de Kaerdigan ]
habere faciat ‥ j ~um terre, sc. Crewethyn [] Carn
ita quod nihil de propria hereditate habuit preter duos ~os, sc. Geneurglin et Hyscoid
habeat de dono nostro ‥ commortium de Agwennenit [] de terris Mereduki ‥ et commortium de Perver’ [ Card ] de terris Resi W. Carm
redderet regi ij ~as, sc. Pristaton’ [] et Kreudyn [ Flint ] Carn
cum uno comotho ‥ qui vocatur †Creuchin [(l. Creuthin ]
privatus est ‥ de comoto de Maywenet [], qui alios duos ~os valet Card
omnes homines ~orum vicinorum habere debent ‥ mercatum suum ad dictam villam(
vicecomes de Caern’ sub quo candreda de Arvon, ‥ ~us [(] de †Cruthin : ~um StRealm I 55
magistro satellitum tocius comitatus Wallensium de Kermerdyn continentis dictos duos ~os
cantredum de Ros quod continet duo ~a
in denariis solutis diversis hominibus legis Wall’ peritis vocatis(disperthours pro diversis judiciis in cur[iis ] ~orum Wallencium erronice redditis et in magna sessione justiciariorum hoc anno adnullatis
infra comot’ de Talpont in comitatu nostro Merioneth
[] comodum [ of ½cantred of land in Offelan nearer Dublin he shall have quod vocatur ] Oliuran
I part. de commoveo,
II pris adjt : ¶ 1 en branle, en mouvement : (genus Antonii) commotum in agendo Cic. de Or. 3, 32, (lʼéloquence dʼAntoine) toujours pleine de mouvement (impétueuse) au cours du plaidoyer || vif, animé, emporté : Fimbria paulo fervidior atque commotior Cic. Br. 129, Fimbria, orateur un peu trop échauffé et emporté ; Drusus animo commotior Tac. Ann. 4, 3, Drusus dʼun caractère un peu impétueux ¶ 2 ému, agité : quid ? ipsa actio potest esse vehemens... nisi est animus ipse commotior ? Cic. Div. 1, 80, eh ! lʼaction même peut-elle être véhémente, si lʼâme de son côté nʼest pas qq. peu émue ?
Graviter commotus 大怒。Commotae mentis habetur 人以為瘋。
Suggest a Translation
See an image
- P. of commoveō, moved, excited, aroused: genus (dicendi) in agendo: animus commotior: commotius ad omnia turbanda consilium, L.